Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 9 października 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 557/13

Uzasadnienie

1. 1. W dniu [...].11.2011 r. Grupa Producentów Rolnych "A." Sp. z o.o. w K. (dalej skarżąca) złożyła do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania 123 "Zwiększenie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" Program Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.
2. 2. Oceniając wniosek wezwano dwukrotnie skarżącą do usunięcia stwierdzonych braków (pisma z dnia [...].12.2011 r. i [...].8.2012 r.). W efekcie dalszej weryfikacji akt sprawy stwierdzono, że braki nie zostały usunięte wobec czego pismem z dnia [...].10.2012 r. ARiMR odmówiła przyznania pomocy.
3. 3. Pismem z dnia [...].11.2012 r. Skarżąca wezwała Agencję do usunięcia naruszenia prawa. ARiMR – dokonując weryfikacji swego stanowiska – wskazała, że pkt 1 pisma z dnia [...].10.2012 r. nie powinien stanowić przesłanki odmowy przyznania pomocy finansowej. W pozostałym zakresie podtrzymano zajęte stanowisko w tym dokumencie.
4. 4. W skardze do Sądu – żądając uchylenia w całości przedmiotowego rozstrzygnięcia z dnia [...].10.2012 r. oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania sądowego – skarżąca zarzuciła:

A. naruszenie przepisów postępowania w sposób mający wpływ na wynik sprawy, a w szczególności § 10 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 (Dz. U. z 2007 r., nr 200, poz. 1444 z późn. zm., dalej: rozporządzenie, w szczególności poprzez: a) błędy w ustaleniach faktycznych, b) błędy w ustaleniach prawnych, c) sprzeczność poczynionych przez Agencję ustaleń z zebranym w sprawie materiałem, względnie d) nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych, - a w konsekwencji uznanie, iż skarżąca nie uzupełniła w terminie wszystkich braków we wniosku o dofinansowanie z dnia [...] listopada 2011 r.;

B. naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie:

1. – art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007 r., Nr 64, Poz. 427 z późn. zm. dalej: ustawa poprzez jego błędną interpretację i uznanie, iż skarżąca nie przedstawiła dowodów i nie dawała wyjaśnień, co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek oraz, że nie wykazała wszystkich okoliczności istotnych dla uwzględnienia wniosku o dofinansowanie z dnia [...] listopada 2011 r., jak też że nie wypełniła prawidłowo wniosku;
2. – art. 22 ust. 3 ustawy poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż skarżąca nie spełniła warunków przyznania pomocy wymaganych przez ww. ustawę.
3. 5. W odpowiedzi na skargę – żądając jej oddalenia – podniesiono argumenty zbieżne z motywami pisma będącego odpowiedzią na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje

1. I. Skarga nie jest zasadna.
2. II. Na wstępie zauważyć należy, że rozpoznając wezwanie do usunięcia naruszenia prawa ARiMR pismem z dnia [...].1.2013 r. przyznała, iż pkt. 1 jej stanowiska z dnia [...].10.2012 r. nie jest trafny: "W odniesieniu do pierwszej pozycji pisma [...] informującego o odmowie przyznania pomocy, dotyczącej błędów w zestawieniu rzeczowo-finansowym, na etapie weryfikacji (...) zostało stwierdzone, iż nie powinno ono stanowić przesłanki odmowy przyznania pomocy finansowej w ramach działania (...). Uchybienie to nie ma jednakże wpływu na podtrzymanie rozstrzygnięcia o odmowie przyznania pomocy".

W ocenie sądu są natomiast trafne argumenty w zaskarżonym piśmie wskazujące na potrzebę ustalenia powiązań pomiędzy Skarżącą a podmiotami gospodarczymi będącymi jego wspólnikami. Wątpliwości te – w zakresie niezależności skarżącej – zostały precyzyjnie ustalone i ocenione w pkt 2 pisma z dnia [...].10.2012 r. Podkreślić zatem należy zawartą tam konstatację, że brak żądanych dokumentów pozwala uznać, iż "doszło do naruszenia zasad przyznawania pomocy, określonych w przepisach rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17.10.2007 r. w sprawie (...), do których Wnioskodawca składa deklarację, podpisując oświadczenie (część VII wniosku o przyznanie pomocy). W związku z nieusunięciem wszystkich braków oraz naruszeniem w/w zasad, Agencja odmówiła przyznania pomocy".

Konsekwentnie należało przyjąć, że trafnie w podstawie zaskarżonego rozstrzygnięcia powołano treść art. 22 ust. 3 ustawy i § 10 ust. 5 rozporządzenia. Rozumując a contrario trzeba stwierdzić, iż nie doszło ani do obrazy przepisów postępowania, ani prawa materialnego, o czym mowa w skardze.

1. III. Mając na uwadze treść art. 151 ustawy z dnia 30.8.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.