Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest pismo Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia... lutego 2014 r., którym PARP poinformowała wnioskodawcę F. o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia.
F. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą "Zielone budownictwo" w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki; Priorytet II Rozwój zasobów ludzkich i potencjału adopcyjnego przedsiębiorstw oraz poprawa stanu zdrowia osób pracujących; Działanie 2.1 Rozwój kadr nowoczesnej gospodarki; Poddziałanie 2.1.1. Rozwój kapitału ludzkiego w przedsiębiorstwach.
Pismem z dnia... października 2013 r. strona została poinformowania, że jej wniosek został rekomendowany do uzyskania wsparcia oraz, że będzie mógł być przyjęty do realizacji pod warunkiem wprowadzenia określonych zmian w formularzu wniosku, przeprowadzeniu negocjacji oraz załączeniu wskazanych dokumentów niezbędnych do podpisania umowy.
Po przeprowadzeniu negocjacji, dnia... października 2013 r. sporządzono protokół dokonanych uzgodnień, a strona została poinformowana o konieczności weryfikacji budżetu.
Pismem z dnia... grudnia 2013 r. strona została poinformowana o brakach w przedłożonej dokumentacji i konieczności ich uzupełnienia w terminie do dnia 30 grudnia 2013 r.
Kolejnym pismem PARP z dnia... stycznia 2014 r. poinformował stronę o stwierdzeniu błędu w dokonanej ocenie projektu, wstrzymaniu przygotowania umowy i skierowaniu karty oceny merytorycznej, w której wykryto błąd do poprawy przez osobę oceniającą.
Pismem z dnia... stycznia 2014 r. PARP powiadomiła stronę, że decyzją Przewodniczącej Komisji Oceny Projektu oceniający dokonali korekty kart oceny merytorycznej wniosku, w wyniku czego stwierdzono, że wniosek nie spełnia kryterium dostępu, co skutkuje brakiem rekomendacji do dofinansowania.
Informacja zawierała pouczenie, że zgodnie z art.30b ust.11 lit.d) ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz.712 ze zm., dalej: u.z.p.p.r., lub ustawa) protest nie podlega rozpatrzeniu, jeżeli mimo prawidłowego pouczenia został wniesiony bez spełnienia wymogów określonych w art.30b ust.6 ustawy. W pouczeniu wskazano, że zgodnie z art.30b ust.6 ustawy pisemny protest powinien zawierać, między innymi podpis wnioskodawcy lub osoby upoważnionej do jego reprezentowania, z załączeniem oryginału lub uwierzytelnionej kopii dokumentu poświadczającego umocowanie takiej osoby do działania w imieniu wnioskodawcy.
Strona wniosła protest podpisany przez dwóch członków zarządu Fundacji.
Wymienionym na wstępie pismem z dnia... lutego 2014 r. PARP poinformował stronę o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia z powodu nie załączenia do protestu ani oryginału ani uwierzytelnionej kopii dokumentu poświadczającego umocowanie osoby podpisującej protest do działania w imieniu wnioskodawcy.
W skardze wniesionej od powyższego rozstrzygnięcia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie:
- - art. 30b ust. 6 ustawy z dnia 6. grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (dalej: "uzppr") w związku z art. 30b ust 11 uzppr w związku z art. 10 ustawy z dnia 6 kwietnia 1998 r. o fundacjach (Dz.U. z 1991 r. Nr 46, poz.203) w konsekwencji błędne zastosowanie, w następstwie przyjęcia, że wnioskodawca, który osobiście złożył wniosek i nie jest w postępowaniu odwoławczym reprezentowany przez osobę upoważnioną do jego reprezentowania musi załączyć do protestu dokument, a w konsekwencji pozostawienie protestu bez rozpoznania;
- - art. 26 ust 1 pkt 2 i pkt 4 uzppr w zw. z art. 26 ust 2 uzppr oraz w związku z rozdziałem 6.4. Zasad dokonywania wyboru projektów w ramach PO KL poprzez dokonanie oceny merytorycznej projektu w sposób dowolny, arbitralny i naruszający zasadę równego traktowania wnioskodawców oraz bez należytego uzasadnienia;
- - art. 26 ust 1 pkt 2 i pkt 4 uzppr w zw. z art. 26 ust 1 pkt 8 w zw. z art. 26 ust 2 uzppr w związku z art. 27 ust 1 uzppr w zw. z art. 27 ust 4 uzppr w zw. z art. 31 ust. 1 uzppr poprzez brak odniesienia się do zarzutów skarżącej zawartych w proteście.;
- - art. 30i pkt 1) uzppr poprzez niepouczenie skarżącej o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 30c uzppr.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest nieuzasadniona.
Zgodnie z przepisem art.3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w §2, natomiast §3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Stosownie do art.30b ust.1 ustawy wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu, przysługuje środek odwoławczy w postaci protestu. Protest jest wnoszony do właściwej instytucji zarządzającej.
W myśl ust. 6 protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera:
- 1) oznaczenie właściwej instytucji zarządzającej, do której jest wnoszony;
- 2) dane wnioskodawcy;
- 3) numer wniosku o dofinansowanie;
- 4) wskazanie wszystkich kryteriów wyboru projektu, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem;
- 5) wskazanie wszystkich zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny wraz z uzasadnieniem;
- 6) podpis wnioskodawcy lub osoby upoważnionej do jego reprezentowania, z załączeniem oryginału lub uwierzytelnionej kopii dokumentu poświadczającego umocowanie takiej osoby do działania w imieniu wnioskodawcy.
W ust.11 wskazano, że protest nie podlega rozpatrzeniu, jeżeli mimo prawidłowego pouczenia, o którym mowa w art. 30a ust. 3, został wniesiony:
- 1) po terminie,
- 2) do niewłaściwej instytucji,
- 3) przez podmiot inny niż wskazany w art. 29 ust. 2 pkt 2,
- 4) bez spełnienia wymogów określonych w ust. 6
- - o czym właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie.
Z zacytowanych przepisów ust.6 i 11 wynika, że wymogiem skutecznego wniesienia protestu jest między innymi załączenie do niego oryginału lub uwierzytelnionej kopii dokumentu poświadczającego umocowanie osoby podpisującej protest do działania w imieniu wnioskodawcy.
W rozpoznanej sprawie nie budzi wątpliwości, że strona wnosząc protest nie załączyła dokumentu poświadczającego umocowanie do działania w imieniu Fundacji osób, które podpisały protest. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy pisma PARP z dnia... stycznia 2014 r. wynika, że strona została prawidłowo pouczona o konieczności dołączenia do protestu takiego dokumentu oraz o konsekwencjach jego niezałączenia, to jest o nierozpatrzeniu protestu niespełniającego określonych wymogów formalnych.
Dlatego rozstrzygnięcie PARP o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia nie narusza prawa.
Odnosząc się do możliwości zaskarżenia rozstrzygnięcia o nierozpatrzeniu protestu do sądu administracyjnego, należy wyjaśnić, że przepis art. 30 c ust.1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju stanowi, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4 ustawy, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do art.30c ust.2 ww. ustawy skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa w art. 30b ust. 9 albo art. 30i pkt 1, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie. Skarga podlega wpisowi stałemu.
Stosownie do ust. 2a kompletna dokumentacja, o której mowa w ust. 2, obejmuje:
- 1) wniosek o dofinansowanie,
- 2) informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 30a ust. 3,
- 3) wniesiony protest,
- 4) informację, o której mowa w art. 30b ust. 9 albo art. 30i pkt 1.
Informacja, o której mowa w art.30b ust.9 ustawy to pisemna informacja o wyniku rozpatrzenia protestu.
Sąd zauważa, że literalna wykładnia przywołanych przepisów nakazywałaby przyjąć, że na informację o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, pomimo, że rozstrzygniecie takie niewątpliwie kończy procedurę odwoławczą w sposób negatywny dla strony.
W związku z powyższym Sąd zastosował prokonstytucyjną wykładnię powyższych przepisów, zauważając, że nie do pogodzenia z zasadą demokratycznego państwa prawa jakim jest Rzeczypospolita Polska (art. 2 Konstytucji RP) byłoby pozbawienie strony postępowania możliwości kontroli przez sąd administracyjny aktu, którym organ pozostawił protest bez rozpatrzenia, a więc faktycznie zakończył procedurę odwoławczą. Należy bowiem zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 77 ust. 2 Konstytucji RP ustawa nie może nikomu zamykać drogi sądowej dochodzenia naruszonych wolności lub praw. Dlatego też, kierując się także zasadami wskazanymi w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, który stanowi, że każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd oraz art. 177 (Sądy powszechne sprawują wymiar sprawiedliwości we wszystkich sprawach, z wyjątkiem spraw ustawowo zastrzeżonych dla właściwości innych sądów) i art. 184 Konstytucji RP (Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych terenowych organów administracji rządowej).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że sprawa należy do właściwości sądów administracyjnych, na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a., a zatem na pozostawienie protestu bez rozpatrzenia przysługiwać będzie skarga. Dlatego Sąd rozpoznał skargę.
Nieuzasadniony jest zarzut zmierzający do wykazania, ze wnioskodawca złożył protest osobiście, nie był więc reprezentowany przez osobę upoważnioną do jego reprezentowania, a zatem nie musiał dołączać do protestu dokumentu poświadczającego umocowanie do takiego działania. Wnioskodawcą i stroną postępowania jest Fundacja Domena Rozwoju. Stosownie do art. 10 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (j.t. Dz.U. z 1991 r., nr 46, poz.203 ze zm.) zarząd reprezentuje fundację na zewnątrz. Fundacja jako osoba prawna nie mogła osobiście złożyć wniosku, zrobili to działający w jej imieniu członkowie zarządu, którzy zobowiązani byli załączyć do protestu dokument potwierdzający ich umocowanie do działania w imieniu Fundacji, czego nie zrobili. Brzmienie przepisu art.30b ust.6 pkt 6 nie daje podstaw do przyjęcie, że wymóg złożenia dokumentu potwierdzającego umocowanie do działania w imieniu wnioskodawcy dotyczy wyłącznie pełnomocników i obowiązku złożenia pełnomocnictwa.
Sąd nie odnosi się do podniesionych w skardze zarzutów merytorycznych dotyczących oceny projektu, ponieważ w sytuacji gdy protest nie podlegał merytorycznemu rozpatrzeniu, ocenie Sądu w tym postępowaniu podlegała tylko zgodność z prawem pozostawienia protestu bez rozpatrzenia.
Z wyżej wyłożonych przyczyn Sąd na podstawie art.30c ust.3 pkt 2 u.z.p.p.r. oddalił skargę.