Uzasadnienie
Pismem datowanym na 7 września 2006 r. R. M. wniósł o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne oraz Fundusz Pracy.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych (dalej: ZUS) decyzją z dnia [...] października 2006 r. odmówił umorzenia należności powstałych z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne oraz Fundusz Pracy. Rozstrzygnięcie zostało doręczone stronie w dniu 6 października 2006 r. (k. 140 akt administracyjnych sprawy).
Pismem datowanym na 15 października 2006 r. R. M. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Decyzją z dnia [...] października 2006 r. nr [...] znak sprawy: [...], wydaną na podstawie art. 83 ust. 1 i 4 oraz art. 123 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych [Dz.U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 z późn. zm.] - dalej: ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych w związku z art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego [Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.] – dalej: k.p.a., Prezes ZUS odmówił ponownego rozpatrzenia sprawy z uwagi na uchybienie czternastodniowego terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W uzasadnieniu decyzji Prezes ZUS stwierdził, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wpłynął do organu w dniu 23 października 2006 r., zaś decyzja, zawierająca pouczenie o trybie i terminie zaskarżenia, doręczona została w trybie art. 43 k.p.a. w dniu 6 października. Wobec powyższego, zdaniem organu odwoławczego strona niezadowolona z decyzji powinna była złożyć środek odwoławczy najpóźniej do dnia 20 października 2006 r., lecz uczyniła to w terminie późniejszym.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R. M. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Prezesa ZUS oraz poprzedzającej ją decyzji ZUS. W uzasadnieniu skargi strona podniosła m.in., że decyzje są dlań bardzo krzywdzące i był przeświadczony przez wiele lat, że nie ma żadnych zaległości; przeszedł wiele operacji, nieprzerwanie się leczy i cierpi na depresję.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc argumenty jak w zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie skarżący złożył do akt sprawy potwierdzenie nadania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, z którego wynika, iż pismo do Oddziału ZUS w P. zostało nadane w Urzędzie Pocztowym L. w dniu 20 października 2006 r. (k. 25 akt sądowych sprawy).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem powyższego jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej: ppsa, w którym wskazano, iż sądy stosują środki określone w ustawie.
Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.
Zgodnie z przepisem art. 57 § 5 k.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego albo złożono w polskim urzędzie konsularnym.
W myśl przewidzianej przepisem art. 77 § 1 k.p.a. zasady oficjalności organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
Stosownie do przepisu art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.
Skarżący, po otrzymaniu w dniu 6 października 2006 r. decyzji pierwszej instancji nadał wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy w Urzędzie Pocztowym L. w dniu 20 października 2006 r., zachowując tym samym czternastodniowy termin do złożenia środka odwoławczego.
Zdaniem Sądu, wobec przedstawionego na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie dowodu nadania pisma w Urzędzie Pocztowym, dochowanie terminu do wniesienia środka odwoławczego nie budzi wątpliwości.
W nadesłanych do Sądu aktach administracyjnych sprawy nie było koperty zawierającej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy ani też adnotacji o terminie i sposobie nadania tego wniosku. Należy negatywnie ocenić fakt, że organ orzekający w sprawie nie poczynił w tym przedmiocie żadnych ustaleń, a skoro strona spełniła warunek dopuszczalności czynności procesowej, to zamknięcie jej drogi do uzyskania merytorycznego rozstrzygnięcia należy ocenić jako bezzasadne i sprzeczne z przewidzianą przepisem art. 7 i 77 k.p.a. zasadą prawdy obiektywnej.
Wobec powyższego Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.
- - ---------------------- 2