Uzasadnienie
Zarządzeniem z 13 stycznia 2017 r. wezwano B. P. (dalej jako: "skarżąca" lub "strona") do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono stronie 10 lutego 2017 r. (ZPO – k. 14 akt sądowych).
Pismem z [...] lutego 2017 r. skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości.
Zarządzeniem z dnia 7 kwietnia 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił wniosek skarżącej bez rozpoznania.
W wyniku rozpatrzenia sprzeciwu od powyższego zarządzenia postanowieniem z dnia 27 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy ww. zarządzenie referendarza sądowego.
Z uwagi na powyższe zarządzeniem z 26 października 2017 r. skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 13 stycznia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Do wezwania załączono odpis zarządzenia z 13 stycznia 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
W rozpoznawanej sprawie wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia z 13 stycznia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi doręczono skarżącej 29 listopada 2017 r. (ZPO – k. 46 akt sądowych). Termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał zatem z dniem 6 grudnia 2017 r.
Zgodnie z informacją z 15 grudnia 2017 r. (k. 47 akt sądowych) w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie zidentyfikowano wpisu sądowego od przedmiotowej skargi.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że skarżąca w terminie zakreślonym przez Sąd, nie uiściła wpisu od skargi, dlatego też na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.