Uzasadnienie
Postanowieniem z 24 czerwca 2009 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, o którego wyznaczenie Sąd zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Przybyły na rozprawę pełnomocnik skarżącego ustanowiony z urzędu - adw. L. W. - poparł skargę oraz wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Wyrokiem z 6 stycznia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. D. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] marca 2009r.
W dniu 10 marca 2010 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącego złożył pismo procesowe wraz z opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku 6 stycznia 2010r. W ww. piśmie pełnomocnik zawarł wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że opłaty nie zostały uiszczone.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami).
Przepis §19 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z §20 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części.
Stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone zostały w Rozdziale 5 rozporządzenia. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę oblicza się na podstawie § 6 rozporządzenia. Wartość przedmiotu sporu w niniejszej sprawie określona została na kwotę 4.613 złotych. W tym stanie rzeczy stawka minimalna – stosownie do treści § 6 pkt 3 rozporządzenia – wynosi 600 złotych.
Natomiast zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach, nie mniej niż 120 zł.
W przedmiotowej sprawie adwokat brał udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji nie otrzymując z tego tytułu należnego wynagrodzenia. Ponadto sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zatem przyjąć należy, iż należne wynagrodzenie w niniejszej sprawie łącznie wynosi 900 złotych, w tym wynagrodzenie za pomoc prawną w pierwszej instancji wynosi 600 złotych, a za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 300 złotych (50% stawki minimalnej).
Zgodnie natomiast z §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty pomocy nie zostały pokryte przez stronę skarżącą, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.