Uzasadnienie
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy I. C. (dalej: "Skarżący" lub "Strona") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wniosku powołał się na brak zatrudnienia, brak zasiłku dla bezrobotnych oraz świadczeń rentowych, zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej, niepełnosprawność (orzeczona II grupa inwalidztwa) i konieczność stałej kontroli medycznej i leczenia. Skarżący został zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, co znajduje potwierdzenie w nadesłanym orzeczeniu o stopniu niepełnosprawności z 21 marca 2014 r. oraz wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w 3 lutego 2016 r., sygn. akt VII U 1094/15. Z powodu braku środków finansowych Skarżący nie korzysta w wymaganym zakresie z opieki lekarskiej i medycznej.
Z informacji podanych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, jak również z nadesłanych do tego wniosku dokumentów wynika również, że Skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i synem. Jego syn jest studentem trzeciego roku studiów na Politechnice P. Otrzymuje stypendium socjalne, a także pracuje dorywczo w okresie wakacyjnym (w roku 2013 jego dochód wyniósł 7.272 zł). Zarówno Skarżący, jak i jego małżonka nie osiągają dochodów. Żadne z nich nie zadeklarowało dochodu do opodatkowania za rok 2013 i 2014 (zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ż. w aktach sądowych sprawy).
Skarżący utrzymuje się dzięki pomocy rodziny oraz korzysta ze świadczeń w ramach pomocy społecznej. Decyzją z 17 kwietnia 2014 r. Burmistrz J. W. przyznał Skarżącemu zasiłek celowy na zakup żywności. Z uwagi na trudną sytuację materialną Skarżący korzysta z pomocy 82-letniej matki rencistki, a jego żona z pomocy brata.
Jako jedyny składnik majątku rodziny Skarżący wskazał ½ domu jednorodzinnego o powierzchni 90 m². Oświadczył, że nie posiada żadnych rachunków bankowych, ani oszczędności.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."). Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Ze złożonych oświadczeń oraz znajdujących się w aktach sprawy dokumentów jednoznacznie wynika, iż Skarżący nie jest w stanie poczynić oszczędności celem pokrycia kosztów postępowania sądowego. Zauważyć należy, iż Skarżący nie uzyskuje dochodów, nie posiada majątku, oszczędności, korzysta z pomocy rodziny oraz otrzymuje pomoc społeczną w formie zasiłku celowego (decyzja o przyznaniu skarżącemu zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup żywności).
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.