Uzasadnienie
Zarządzeniem z 12 marca 2012 r. wezwano stronę skarżąca do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka obejmująca wezwanie wykonane zgodnie z powyższym zarządzeniem – przesłana na wskazany w skardze adres – była dwukrotnie awizowana (w dniach 20 marca 2012 r. i powtórnie 28 marca 2012 r.) i zwrócona jako niepodjęta w dniu 5 kwietnia 2012 r. (vide: k. 20 akt sądowych).
Zarządzeniem z 12 kwietnia 2012 r. wezwanie uznane zostało za doręczone – w trybie przepisu art. 73 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. – z dniem 3 kwietnia 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
W niniejszej sprawie, której przedmiotem jest przyznanie kwoty płatności pomniejszonych z uwagi na stwierdzone nieprawidłowości, nie ulega wątpliwości iż przedmiotem sporu jest należność pieniężna. Zatem strona wnosząca skargę ma obowiązek wskazać wartość przedmiotu zaskarżenia.
Wobec tego, iż w skardze z dnia 2 marca 2012 r. w sposób wyraźny nie wskazano kwoty stanowiącej wartość przedmiotu zaskarżenia, zarządzeniem z dnia 12 marca 2012 r. stronę wezwano do uzupełnienia braku formalnego skargi. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone w dniu 3 kwietnia 2012 r., jednakże brak formalny skargi nie został uzupełniony w terminie 7 dni.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, co mam miejsce w niniejszej sprawie.
Niezależnie od wykazanej wyżej podstawy odrzucenia skargi wskazać należy, iż analiza treści skargi nie doprowadziła do stwierdzenia, że strona skarżąca określiła wartość przedmiotu zaskarżenia odpowiadającą przedmiotowi sprawy. Zauważyć trzeba, iż w skardze wskazano wprawdzie, iż w wyniku różnicy pomiaru potrącono kwotę 462,58 zł z tytułu dopłat, która zdaniem skarżącej stanowi sumę kwot 369,50 i 93,08 zł. Jednakże z zaskarżonej decyzji z dnia [...] lutego 2012 r. o numerze [...] w sprawie płatności w ramach systemów wparcia bezpośredniego na rok 2011 wynika, iż skarżącej przyznano kwotę 7.198,88 zł, na którą składa się:
- - jednolita płatność obszarowa w wysokości 5.194,26 zł po pomniejszeniu o kwotę w wysokości 369,50 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości, oraz
- - uzupełniająca płatność obszarowa do powierzchni grupy upraw podstawowych w wysokości 2.004,62 zł po pomniejszeniu o kwotę w wysokości 142,60 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości.
Zatem, o ile kwota 369,50 zł, będąca kwotą pomniejszenia jednolitej płatności obszarowej, została przez stronę wskazana w skardze jako kwota sporna, to druga z kwot w wysokości 93,08 zł nie wynika z decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy, koniecznym było wezwanie skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia.
Na marginesie już tylko dodać wypada, iż domyślać się tylko można, że kwota 93,08 zł stanowi wartość pomniejszenia kwoty płatności ONW, a więc płatności przyznanej stronie skarżącej w odrębnym postępowaniu administracyjnym. Taka wartość wynika bowiem z załączonej do skargi kopii decyzji z dnia [...] lutego 2012 r. o numerze [...]. Jednakże nie może ona stanowić wartości przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie, bowiem dotyczy należności, której wysokość została określona w innej sprawie administracyjnej, której skarga nie obejmuje.
Z wyłuszczonych względów, na podstawie art. 58 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.