Uzasadnienie
Pismem z... grudnia 2012 r. (data nadania) K. P. (zwana dalej: skarżącą) wniosła, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa ARiMR z... sierpnia 2012 r., opisaną w komparycji postanowienia.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 08 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. z 2012 r., poz. 270 j.t.] – dalej: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że odpis zaskarżonej decyzji został doręczony skarżącej osobiście w dniu... sierpnia 2012 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji w aktach adm.). Skarga natomiast została wniesiona do Sądu, za pośrednictwem organu... grudnia 2012 r., czyli po upływie omówionego terminu.
Wniesienie skargi po terminie powoduje odrzucenie tej skargi w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Na marginesie wyjaśnić nadto należy, iż pomimo wniesienia do Sądu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nie zostanie on rozpoznany w przedmiotowym postępowaniu bowiem zgodnie z art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Zaistniała w niniejszej sprawie niedopuszczalność skargi jest jej oczywistą bezzasadnością w rozumieniu powołanego artykułu (por. OZ 140/04 postanow. NSA W-wa 2004.06.07 LEX nr 220389, II GZ 146/08 postanow. NSA 2008.07.15 LEX 493853), a tym samym podstawą do nieprzyznawania prawa pomocy. Potrzeba zastosowania art. 247 p.p.s.a. zachodzi przede wszystkim w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. (por. postan. NSA z dnia 17 września 2010 r., sygn. akt I OZ 663/10).