Uzasadnienie
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy A. C. (dalej: "skarżący") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku oświadczył, że przebywa na terytorium Polski sam, nie ma wsparcia i nie może liczyć na niczyją pomoc. Skarżący oświadczył, że nie posiada środków, które pozwoliłby mu pokryć koszty sądowe. Oprócz wskazanych we wniosku oszczędności pieniężnych w wysokości 30 zł, strona nie posiada ani przedmiotów wartościowych ani stałego dochodu, jedynie wykonuje prace dorywcze. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, iż obowiązek pokrycia kosztów sądowych spowoduje uszczerbek dla jego niezbędnego utrzymania oraz pozbawi go środków do życia.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm).
Na obecnym etapie postępowania na wysokość obciążeń finansowych, do poniesienia których wnioskujący byłby zobowiązany składa się wpis od skargi w wysokości 300 zł. Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności należało uznać, iż sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący stara się o nadanie statusu uchodźcy w Polsce, nie posiada stałej pracy, ani stałego dochodu, pracuje jedynie dorywczo, nie posiada przedmiotów wartościowych, a jego oszczędności stanowi kwota 30 zł. Z powyższych względów oraz kierując się zapewnieniem prawa do sądu należało uznać, iż zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych jest uzasadnione.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.