Uzasadnienie
Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia z dnia [...] stycznia 2022 r., nr [...] działając na podstawie art. 31 ust. 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. 2020, poz. 2021) po rozpoznaniu pisma firmy [...] Sp. z o.o. w [...] powiadamiającego o zamiarze wprowadzenia do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktu pn. "[...]" jako suplementu diety, zobowiązał ww. Spółkę do przedłożenia opinii Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, czy przedmiotowy produkt nie spełnia wymagań produktu leczniczego, określonego przepisami prawa farmaceutycznego.
Spółka wniosła skargę na powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Na wstępie wskazać trzeba, że Sąd z urzędu bada, w pierwszej kolejności, dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymieniona w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (Dz. U. 2022 r., poz. 329), dalej: ".p.p.s.a.".
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2(1) p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postepowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego wydane zostało na podstawie art. 31 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia. W myśl art. 30 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy, Główny Inspektor Sanitarny po otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w art. 29 ust. 1 może przeprowadzić postępowanie mające na celu wyjaśnienie, czy produkt objęty powiadomieniem, ze względu na jego skład, właściwości poszczególnych składników oraz przeznaczenie nie spełnia wymagań innego rodzaju produktu przeznaczonego do używania przez ludzi, w szczególności produktu leczniczego w rozumieniu przepisów prawa farmaceutycznego, produktu kosmetycznego w rozumieniu przepisów o produktach kosmetycznych lub wyrobu medycznego w rozumieniu przepisów o wyrobach medycznych.
Zgodnie z art. 31 ust. 2 ustawy w przypadku przeprowadzania postępowania, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2, mającego na celu wyjaśnienie, że środek spożywczy objęty powiadomieniem nie spełnia wymagań produktu leczniczego określonego przepisami prawa farmaceutycznego albo wyrobu medycznego w rozumieniu przepisów o wyrobach medycznych, Główny Inspektor Sanitarny zobowiązuje podmiot, o którym mowa w art. 29 ust. 1, do przedłożenia opinii Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
Jak wynika z dyspozycji art. 4 powołanej ustawy do postępowania przeprowadzanego przez organy urzędowej kontroli żywności stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli przepisy nie stanowią inaczej.
W świetle powyższego odesłania uznać należy, że do postępowania, o którym mowa w art. 30 ust. 1 powołanej ustawy mają zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
Natomiast stosownie do treści art. 123 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 735), dalej: "k.p.a." w toku postępowania organ administracji publicznej wydaje postanowienia.
Wydane w niniejszej sprawie postanowienie zobowiązujące skarżącą Spółkę do przedłożenia opinii Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie, albowiem przepisy cytowanej ustawy tak nie stanowią, jak też nie kończy ono postępowania, ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Kwestionowane postanowienie jest jedynie postanowieniem o charakterze dowodowym.
Dlatego też, mając powyższe na uwadze, uznać należy, że postanowienie to nie podlega zaskarżeniu gdyż, w myśl art. 141 § 1 k.p.a. na postanowienia wydane w toku postępowania stronie przysługuje zażalenie tylko, gdy kodeks tak stanowi, a jak już wyżej podniesiono, zażalenie na kwestionowane postanowienie nie przysługuje.
Zaskarżone postanowienie nie mieści się również w katalogu postanowień określonych w art. 3 § 2 pkt 2(1) p.p.s.a.
Zgodnie z art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.