Uzasadnienie
W niniejszej sprawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej złożył J. G. (zwany dalej skarżącym).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jednolity) Sąd odrzuca skargę od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
Zarządzeniem z dnia 11 marca 2014 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis ww. zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 25 marca 2014 r., a więc termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 1 kwietnia 2014 r.
W dniu 2 maja 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wpłynęło pismo skarżącego datowane na 6 maja 2014 r. w które zatytułował,,Odwołanie".
Następnie Sąd ustalił przez Oddział Budżetowo-Finansowy WSA w Warszawie, iż do dnia 14 lipca 2014 r. nie wpłynęła na rachunek Sądu opłata z tytułu wpisu od skargi w niniejszej sprawie (pismo k-15 akt sądowych).
Zarządzeniem z dnia 28 maja 2014 r. wezwał skarżącego o wyjaśnienie czy pismo z dnia 6 maja 2014 r. jest zażaleniem na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu, czy też wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
W odpowiedzi na wezwanie Skarżący wskazał, iż ww. pismo jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż skarżący wniosek o przyznanie prawa pomocy złożył po terminie do uiszczenia wpisu. Tegoż wpisu również nie uiścił w terminie zakreślonym przez Sąd.
W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jednolity) należało orzec jak w sentencji postanowienia.