Uzasadnienie
J. B. wnosząc skargę na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] listopada 2011r. wystąpił z wnioskiem (uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF z 22 stycznia 2012r.) o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości 866,54 złotych brutto (745,54 złotych netto). Oświadczył, że jest osobą schorowaną, wymagającą częstych wizyt lekarskich i przyjmowania leków, co pociąga za sobą znaczne koszty. Wyjaśnił również, że mieszka u syna (na podstawie ustanowionej służebności osobistej – akt notarialny z 15 lutego 2005r, karta 30-34 akt administracyjnych), gdzie ma do dyspozycji pokój oraz korzysta ze wspólnej kuchni i łazienki. Podał, że swoje dochody przeznacza na zakup leków (ok. 100 złotych miesięcznie) i częściowe opłaty za mieszkanie w tym miesięcznie: energia elektryczna - 139,93 złotych, woda – 22 złotych, gaz 58 złotych, opał na zimę 315 złotych (kwota poniesiona w grudniu). Pozostałą niewielką kwotę przeznacza na zakup żywności. Do wniosku skarżący załączył odcinek emerytury oraz dokumenty potwierdzające część ponoszonych wydatków (leki i opał).
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)).
Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim wnioskodawca nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Oceniając wniosek skarżącego wzięto pod uwagę jego sytuację majątkową, dochody. Dochód uzyskiwany przez skarżącego w wysokości 745,54 złotych netto miesięcznie, po uwzględnieniu koniecznych wydatków skarżącego, pozwala wyłącznie na zaspokojenie jego podstawowych potrzeb życiowych. Ponadto przy rozpoznawaniu wniosku wzięto pod uwagę, iż skarżący nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.