Uzasadnienie
W dniu [...], lutego 2012 r. (data nadania) R. D., dalej "skarżący", wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...], stycznia 2012 r. nr [...], wydaną w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny. Do skargi załączył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...], listopada 2010 r. nr [...], w zakresie jakim decyzja ta orzekała o wydaleniu skarżącego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wskazał, iż jego słuszny interes wyraża się w tym, że brak wstrzymania wykonania decyzji pozbawi go ochrony jego bezpieczeństwa przez czas niezbędny do rozstrzygnięcia sprawy wynikłej ze skargi. Przymusowe opuszczenie terytorium Polski przed zakończeniem postępowania sądowo-administracyjnego nie tylko uniemożliwi skarżącemu skorzystanie w pełnym zakresie z prawa do sądu, ale także spowoduje trudne do odwrócenia skutki, bowiem w takiej sytuacji, nawet w razie uwzględnienia skargi nie zostanie mu udzielona konwencyjna ochrona międzynarodowa.
Dodał, że wstrzymanie wykonania decyzji o wydaleniu z terytorium RP jest konieczne ze względu na stan zdrowia jego żony oraz zagrożenie dla jej życia jakie może wyniknąć z przerwania leczenia i przymusowego opuszczenia Polski. Wskazał, że stan zdrowia jego żony wymaga leczenia szpitalnego i obecnie oczekuje ona na przyjęcie do szpitala.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270) dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
Na wstępie wskazać należy, iż przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Rady do Spraw Uchodźców z [...], stycznia 2012 r. o umorzeniu postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie dotyczy jednak decyzji zaskarżonej (tj. decyzji z [...], stycznia 2012 r.), ale decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...], listopada 2010 r. wydanej w przedmiocie m.in. wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wyjaśnić należy, iż sąd administracyjny może orzekać o wstrzymaniu nie tylko tych aktów, które zostały zaskarżone, ale również i tych, które zostały wydane we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a). Biorąc powyższe pod uwagę, wniosek o wstrzymanie wykonania w niniejszej sprawie powinien zostać uwzględniony, bowiem dotyczy aktu wydanego w granicach tej samej sprawy oraz dotyczy tej samej osoby.
Decyzja w przedmiocie wydalenia R. D. nadaje się do wykonania. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 grudnia 2005 r. sygn. akt II OZ 1330/05, wyjazd cudzoziemca z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd pozbawia go nie tylko możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, ale także sprawia, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona cudzoziemcowi ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji nakazującej cudzoziemcowi opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i stwierdzenia, że brak jest przesłanek dla udzielenia zgody na pobyt tolerowany jest związane ze standardami rzetelnej procedury i realizacją prawa do sądu. Skarżący w treści skargi wskazał na okoliczności uzasadniające wstrzymanie decyzji o jego wydaleniu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.