Uzasadnienie
Przedmiotem skargi P.C. jest postanowienie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji nr [...] z [...] stycznia 2016 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym:
Wnioskiem z dnia [...] września 2014 r. P.C. wniósł o umorzenie zaległości w płatności opłat abonamentowych. Decyzją [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. odmówiono Stronie umorzenia, wskazując, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie uzasadnia spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy o opłatach abonamentowych. Decyzja została doręczona Stronie w dniu 23 grudnia 2014 r. W dniu 9 stycznia 2015 r. nadano w placówce pocztowej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wskazanym na wstępie postanowieniem Organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji Stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Zaś zgodnie z art. 127 § 3 kpa do wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, który to środek odwoławczy przysługiwał w sprawie niniejszej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.. wobec powyższego termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy minął w dniu 7 stycznia 2015 r.
Od powyższego rozstrzygnięcia P.C. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wskazał, że odwołania nie złożył w terminie, gdyż nie mógł na czas skompletować dokumentów niezbędnych w sprawie. Podał także, że czuje się poszkodowany odmową umorzenia, gdyż jest inwalidą i pozostaje w złej sytuacji materialnej.
W odpowiedzi na skargę Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji wniosła o jej oddalenie. Podtrzymała argumenty zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego.
Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Oceniając zasadność skargi w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów obowiązującego prawa.
W rozpoznawanej sprawie podstawę prawną rozstrzygnięcia organu odwoławczego stanowił art. 134 kpa zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Organ odwoławczy przed przystąpieniem do oceny żądań i zarzutów zawartych w odwołaniu ma obowiązek dokonać wstępnej kontroli wniesionego środka zaskarżenia poprzez sprawdzenie czy odwołanie jest dopuszczalne i czy zostało wniesione w terminie. Organ odwoławczy wydając postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia do wniesienia odwołania (w tym przypadku wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy) ma obowiązek poprzedzić orzeczenie dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego co do tego, czy składający środek zaskarżenia przekroczył termin określony w art. 129 § 2 kpa.
W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji nie uchybiła powyższemu obowiązkowi.
Z akt sprawy wynika bowiem, że decyzja z [...] grudnia 2014 r. została skutecznie doręczona Skarżącemu w dniu 23 grudnia 2014 r. Świadczy o tym podpis Strony znajdujący się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji (strona 9 akt administracyjnych).
Ponieważ zaskarżona decyzja organu pierwszej instancji została skutecznie doręczona w dniu 23 grudnia 2014 r., to termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 7 stycznia 2015 r.
Natomiast wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy został nadany w placówce Poczty Polskiej w dniu 9 stycznia 2015 r.. Tym samym nie ulega więc wątpliwości, że środek zaskarżenia został złożony z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a.
Należy podkreślić, że fakt ten jest niezależny od przyczyn, dla których uchybienie wystąpiło. Jeśli przyczyny są przez stronę niezawinione, to może ona wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia środka zaskarżenia, co w tej sprawie jednak nie miało miejsca.
Prawidłowe rozstrzygnięcie i bezzasadność zgłoszonych zarzutów skargi powodują jej oddalenie stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm).