Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi S.B. (dalej także: skarżący) na opisane w komparycji niniejszego postanowienia rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w związku z uwzględnieniem skargi w całości w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.)., poprzez przywrócenie wniosku skarżącego o przyznanie pomocy na drogę ponownej oceny.
Pismem z dnia [...] maja 2017 r. skarżący złożył zażalenie na postanowienie z dnia 26 kwietnia 2017 r., zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. poprzez uznanie postępowania zainicjowanego skargą strony za bezprzedmiotowe i na tej podstawie umorzenie postępowania sądowego pomimo tego, że skarga Strony nie została przez organ uwzględniona w całości. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, iż przywrócenie wniosku o dofinansowanie na drogę ponownej oceny nie jest jednoznaczne z pozytywnym zakończeniem postępowania, a jest jedynie środkiem, za pomocą którego organ może sanować własne błędy proceduralne, uniemożliwiając tym samym przeprowadzenie kontroli sądowej wydawanych rozstrzygnięć. Skarżący podniósł nadto, iż w przepisach prawa, nie ma takiego przepisu, który umożliwiałby przywrócenie wniosku do dalszej oceny z jednoczesnym skutkiem uchylenia rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 195 § 2, jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Przepis ten stanowi podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny, który postanowienie wydał. W omawianej sprawie nie ulega wątpliwości, że zażalenie skarżącego jest oczywiście uzasadnione, co uprawniło Sąd do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Słusznie bowiem podnosi skarżący, że brak było podstaw do zastosowania art. 161 § 1 pkt 3 i umorzenia postępowania w związku z jego bezprzedmiotowością na skutek uwzględnienia skargi w sytuacji, gdy organ nie uchylił zaskarżonego rozstrzygnięcia, a jedynie przywrócił wniosek o dofinansowanie na drogę ponownej oceny merytorycznej, nie rozstrzygając o zasadności złożonego wniosku. W takim stanie rzeczy należało bowiem przyjąć, iż organ nie zastosował w sposób prawidłowy art. 54 § 3 p.p.s.a.. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych uwzględnienie skargi w trybie powołanego wyżej przepisu polega na wydaniu nowego rozstrzygnięcia, w którym organ uznaje za uzasadnione zarówno zarzuty, wnioski jak i wskazaną w skardze argumentację oraz uwzględnia żądania skarżącego w całości (por. m.in. wyrok NSA z dnia 22 maja 2014 r., I OSK 1379/13, LEX nr 1766153).
Nie wypełnia zatem dyspozycji ww. przepisu wydanie rozstrzygnięcia, które nie odnosi się do istoty sprawy, a ma jedynie charakter formalny i dotyczy toku postępowania w sprawie administracyjnej. W świetle powyższego pismo organu z dnia [...] marca 2017 r., znak [...] nie stanowi rozstrzygnięcia, które uwzględnia skargę, co oznacza iż jego wydanie nie czyni bezprzedmiotowym postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie.
Należy więc stwierdzić, że postanowienie o odrzuceniu skargi wydane w dniu 26 kwietnia 2017 r. jest wadliwe i wobec wniesienia na nie zażalenia zastosowanie znajduje art. 195 § 2 P.p.s.a., pozwalający sądowi, który je wydał, na jego uchylenie.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 195 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.