Uzasadnienie
J. L. złożył skargę z 14 stycznia 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Wojewody [...], na rozstrzygnięcie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.
Zgodnie z zarządzeniem Sądu z 24 marca 2010 r. skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub czynności będącej przedmiotem skargi, w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania. W wezwaniu zamieszczono pouczenie, iż nieuzupełnienie braków skargi w zakreślonym terminie spowoduje jej odrzucenie.
Wezwanie Sądu zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 kwietnia 2010 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru - karta 11 akt sądowych). W zakreślonym terminie nie nadesłano brakujących informacji.
Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270], dalej – p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności.
Na mocy art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Niezależnie od powyższego gdyby nawet przyjąć – ze względu na załączone przez organ akta administracyjne - że skarżący złożył skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] grudnia 2009r., nr [...], to skarga ta byłaby wniesiona po terminie.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, o czym skarżący został pouczony w zaskarżonym postanowieniu.
Jak wynika z akt administracyjnych i sądowych, decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] grudnia 2009 r. została doręczone stronie skarżącej w dniu 15 grudnia 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach adm.), natomiast skarga została złożona w dniu 14 stycznia 2010r. do Wojewody [...] (dowód: prezentata organu I instancji k. 2 akt sądowych), a następnie przekazana postanowieniem Wojewody [...] z [...] stycznia 2010r. zgodnie z właściwością do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w dniu 1 lutego 2010 r. (data nadania pocztowego), czyli po upływie omówionego terminu.
W orzecznictwie i literaturze utrwaliło się stanowisko, iż dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. Należy zaznaczyć, że termin do wniesienia skargi jest zachowany jedynie wówczas, gdy niewłaściwy organ, do którego skargę złożono, przekaże ją organowi wskazanemu w art. 54 § 1 p.p.s.a. lub zaadresowaną do organu właściwego odda w polskim urzędzie pocztowym, przed upływem terminu określonego w art. 53 § 2 p.p.s.a.
W realiach rozpoznawanej sprawy nie może budzić najmniejszych wątpliwości fakt, iż skargę do sądu administracyjnego należało wnieść na zasadach ogólnych za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W konsekwencji należy stwierdzić, że skarżący wniósłby skargę do właściwego organu dopiero 1 lutego 2010 r., a zatem po upływie ustawowego terminu, który minął 14 stycznia 2010 r.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 oraz § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.