Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 kwietnia 2009 r. (data nadania pocztowego) M. W. i A. W. wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2009 r. Skarga została podpisana przez radcę prawnego J. T. Do skargi dołączono poświadczone za zgodność z oryginałem kserokopie dwóch pełnomocnictw dla tego pełnomocnika. Pierwsze z dnia 6 kwietnia 2009 r., podpisane jedynie przez skarżącego M. W., upoważniające do "podejmowania wszelkich czynności przed Wojewódzkimi Sądami Administracyjnymi oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym". Drugie zaś z dnia 30 października 2001 r., podpisane przez M. W. i A. W., upoważniające pełnomocnika do "podejmowania wszelkich czynności" m.in. "we wszystkich instancjach z prawem reprezentowania (...) przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz Sądem Najwyższym".
W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 15 maja 2009 r. Sąd wezwał pełnomocnika do usunięcia braku formalnego skargi A. W. poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w jej imieniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, ewentualnie pełnomocnictwa procesowego udzielonego przez A. W. M. W., jeżeli spełnia wymogi określone w art. 35 §1 p.p.s.a. – w terminie 7 dni pod rygorem skutków procesowych.
W odpowiedzi na powyżej wskazane wezwanie pełnomocnik poinformował, że z powodu braku kontaktu z A. W., pomimo wielokrotnie podejmowanych prób, nie jest możliwe przedstawienie Sądowi nowego pełnomocnictwa. Jednocześnie zaznaczył, że pełnomocnictwo z dnia 30 października 2001 r. zawiera szersze umocowanie niż pełnomocnictwo procesowe wymienione w art. 36 p.p.s.a. Z treści ww. pełnomocnictwa wynika, iż dotyczy ono "podejmowania wszelkich czynności, (...) we wszelkich instancjach, z prawem reprezentowania interesów przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz Sądem Najwyższym". Wynika więc z niego umocowanie nie tylko do czynności przed NSA, ale do czynności podejmowanych we wszelkich instancjach, zatem także do czynności przed Wojewódzkimi Sądami Administracyjnymi. Pełnomocnik stwierdził, że wymienienie NSA oraz SN ma charakter szczególny i podkreśla uprawnienie do występowania przed tymi sądami, natomiast zwrot "we wszelkich instancjach" obejmuje każdą instancję sądów powszechnych oraz sądów administracyjnych. Taką interpretację powyższego potwierdza, kolejne zdanie pełnomocnictwa, stanowiące: "z prawem udzielania substytucji na każdym etapie
Sygn. akt V SA/Wa 654/09 postępowania administracyjnego, egzekucyjnego i sądowego". Etapem postępowania jest natomiast postępowanie przed WSA.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga składana do sądu administracyjnego powinna odpowiadać wymogom formalnym, które określone zostały w art. 57 § 1 p.p.s.a. Należą do nich m.in. określone w art. 46 p.p.s.a. wymogi dotyczące pisma procesowego składanego do Sądu. Wśród tych ostatnich znajduje się - zawarty w § 3 art. 46 p.p.s.a. - obowiązek dołączenia pełnomocnictwa do pisma, jeżeli to pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Złożone pełnomocnictwo powinno dawać umocowanie do występowania przed sądem do którego złożono skargę, w przeciwnym przypadku nie sposób uznać, iż pełnomocnik posiada upoważnienie strony do działania w jej imieniu.
Wykładnia wyżej przedstawionych przepisów prowadzi do wniosku, że nie dołączenie do składanej skargi pełnomocnictwa dającego umocowanie do występowania przed sądem do którego złożono skargę jest jej brakiem formalnym, którego nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie skutkować będzie, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jej odrzuceniem.
Mając na względzie powyższe wskazać należy w pierwszej kolejności, iż w przedmiotowej sprawie pełnomocnik, mimo jednoznacznie sformułowanego wezwania, nie złożył pełnomocnictwa, spełniającego wyżej przedstawione wymogi.
Jednocześnie wskazać należy, że interpretacja dołączonego do skargi pełnomocnictwa z dnia 30 października 2001 r. zaprezentowana przez pełnomocnika w piśmie z dnia 28 maja 2009 r. nie może zostać zaakceptowana.
Z treści pełnomocnictwa z dnia 30 października 2001 r. nie wynika bowiem, że zawiera ono umocowanie do występowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym lub (ogólnie) przed sądami administracyjnymi.
Zauważyć także należy, że udzielenie pełnomocnictwa miało miejsce w 2001 r. tj. przed reformą sądownictwa administracyjnego z 1 stycznia 2004 r. wprowadzającą m.in. dwuinstancyjne sądownictwo administracyjne. Pełnomocnik nie mógł więc być upoważniony na podstawie tego pełnomocnictwa do reprezentowania mocodawcy przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi.
Z powyższych względów, na podstawie przywołanych wyżej przepisów oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.