Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej "p.p.s.a."), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym.
Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (v. postanowienie NSA z 5 października 2012 r., sygn. akt II OZ 790/12, Lex nr 1221376).
Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła.
Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że przedmiotem sprawy było rozstrzygnięcie wydane w trybie nadzwyczajnym, a zatem przedmiot sprawy został określony prawidłowo.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji