Uzasadnienie
W dniu 28 kwietnia 2008 r. (data nadania w placówce pocztowej) skarżący wystąpił z wnioskiem (uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF z dnia 21 maja 2008r.) o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. ustanowienia adwokata.
W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż jest osobą samodzielnie prowadzącą gospodarstwo domowe, obecnie bezrobotną bez prawa do zasiłku. Skarżący oświadczył, iż utrzymuje się z dochodów pochodzących z wykonywanych prac dorywczych w wysokości 500 złotych, posiada własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu o pow. 44,5 m2. Nie posiada innego majątku w tym oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Z akt administracyjnych wynika, iż ww. lokal mieszkalny jest zadłużony, a Komornik Sądowy prowadzi egzekucję z tego lokalu mieszkalnego (karty 21 i 5 akt administracyjnych), ponadto skarżący posiada zadłużenie w Urzędzie Skarbowym w wysokości 32000 złotych oraz z tytułu opłat za gaz i energię elektryczną.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej ustawy p.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym określa art. 245 §3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. W myśl art. 245 §3 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a, może być przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę.
Zasadność wniosku skarżącego rozpatrzono zatem w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie on zobowiązany ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jego możliwości finansowe.
Biorąc pod uwagę powyższe oraz fakt, iż skarżący nie pracuje i utrzymuje się z dochodów pochodzących z wykonywanych prac dorywczych w wysokości 500 złotych należało uznać, iż skarżący wykazał, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. W przytoczonych okolicznościach skarżący nie jest w stanie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie ponieść kosztów postępowania w sprawie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.