Uzasadnienie
Przedmiotem skargi P. K. (dalej: "wnioskodawca", "strona", "skarżący") jest rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "ARiMR") z dnia [...]stycznia 2020 r. znak [...], o odmowie przyznania pomocy finansowej na realizację operacji typu "Inwestycje mające na celu ochronę wód przed zanieczyszczeniem azotanami pochodzącymi ze źródeł rolniczych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.
Przedmiotowe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym.
W dniu 25 lutego 2019 r. strona złożyła w [...]Oddziale Regionalnym ARiMR wniosek o dofinansowanie na realizację operacji w ramach działania: "Inwestycje mające na celu ochronę wód przed zanieczyszczeniem azotanami pochodzącymi ze źródeł rolniczych", "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.
Złożony wniosek o przyznanie pomocy był niekompletny, a w trakcie jego weryfikacji wykryto nieprawidłowości, w związku z czym ARiMR pismami [...]z dnia 6 września 2019 r. oraz z dnia 20 listopada 2019 r. wezwał wnioskodawcę do wykazania poprawnej dokumentacji oraz do uzupełnienia braków i złożenia stosownych wyjaśnień. W piśmie z dnia 6 września 2019 r. w pkt.2 ppkt. b organ wskazywał skarżącemu na potrzebę poprawnego podania w tabelach 5 i 6 biznes planu stanu zwierząt zgodnie z systemem informatycznym IRZ, a w kolejnym wezwaniu z dnia 20 listopada 2019 r. w pkt.3 organ prosił o wyjaśnienie ilości posiadanych sztuk trzody chlewnej, wskazując jednocześnie, że na 1 stycznia 2018 r, wg IRZ widnieje liczba 2145 sztuk trzody chlewnej.
Dodatkowo organ pouczał skarżącego o treści § 2 ust.1 pkt.3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 października 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Inwestycje mające na celu ochronę wód przed zanieczyszczeniem azotanami pochodzącymi ze źródeł rolniczych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2019 r., poz. 2183 ze zm., dalej: "rozporządzenie wykonawcze").
Odpowiadając na wezwanie, w dniu dnia 3 grudnia 2019 r., P.K. wskazał, że nie prowadzi chowu zwierząt powyżej 2000 stanowisk. W gospodarstwie znajduje się 1950 stanowisk dla dużych tuczników o wadze ok. 100 kg. Tucz trwa 3 miesiące, rocznie możliwe są 4 rzuty. W sytuacji, gdy nie wszystkie duże zwierzęta są sprzedane i zostały zakupione warchlaki, to może się zdarzyć, że chwilowo jest w posiadaniu powyżej 2000 sztuk.
W piśmie uzupełniającym z dnia 15 stycznia 2020 r. wnioskodawca wskazał, że prowadzi w gospodarstwie chów trzody chlewnej w 3 lokalizacjach, tj. w [...]– w ilości 1500 stanowisk, w [...] – w ilości 600 stanowisk oraz w [...] – w ilości 800 stanowisk.
Pismem z dnia 24 stycznia 2020 r. o ww. numerze ARiMR odmówił przyznania skarżącemu wnioskowanej pomocy. W ocenie organu wnioskodawca mimo dwukrotnego wezwania do uzupełnienia wniosku o przyznanie pomocy nie wykazał, że spełnia przesłanki przyznania tej pomocy określone w § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia wykonawczego.
Na podstawie zgromadzonej w sprawie dokumentacji, tj. danych wskazanych w biznesplanie w tabeli 5 odnoszącej się do liczby stanowisk oraz oświadczenie skarżącego z dnia 15 stycznia 2020 r., na okoliczność, że łącznie hoduje trzodę chlewną rzędu 2.900 stanowisk a także po dokonaniu szczegółowej analizy ruchu zwierząt w systemie informatycznym organ stwierdził, że w gospodarstwie skarżącego jest prowadzona hodowla zwierząt powyżej 2000 stanowisk dla świń o wadze ponad 30 kg.
P. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie ARiMR z dnia [...]stycznia 2020 r.
Skarżący nie zgodził się z ustaleniami organu. Zakwestionował zastosowaną przez organ wykładnię § 2 ust.1 pkt. 3 rozporządzenia wykonawczego. Wskazał, że w jego wypadku nie powinien mieć ten przepis zastosowania gdyż prowadzi hodowlę w 3 siedzibach stad, oddalonych od siebie, a żadna z nich nie przekracza liczby 2.000 stanowisk.
Oddzielność stad nie powinna powodować łącznego liczenia stanowisk na użytek przedmiotowego dofinansowania.
Skarżący wskazał, że wykonał wezwania organu oraz upewnił się w rozmowie telefonicznej odbytej w styczniu 2020 r. z pracownikiem obsługującym wniosek, że posiadanie przez niego liczby stanowisk powyżej 2.000 nie ma w jego przypadku znaczenia, ponieważ znajdują się one w różnych lokalizacjach.
Wniósł o ponowne rozpatrzenie jego wniosku.
W odpowiedzi na skargę ARiMR wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym piśmie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie.
W powyższym kontekście stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w ocenie sądu zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu.
Szczegółowe warunki przyznawania wnioskowanej przez stronę pomocy określa rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 października 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Inwestycje mające na celu ochronę wód przed zanieczyszczeniem azotanami pochodzącymi ze źródeł rolniczych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.
Zostało ono wydane w oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 45 ust.1 pkt.1 ustawy z dnia ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 217 j.t.). W wymienionej ustawie przewidziano w art. 3 działania i poddziałania Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 -2020, w tym poddziałanie pt. "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych", którego częścią jest program, w którym został złożony przez skarżącego wniosek o przyznanie pomocy.
Wymienione rozporządzenie wykonawcze w § 2 ust.1 pkt. 1 i 3 stanowi:
"1. Pomoc przyznaje się rolnikowi, o którym mowa w art. 17 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1305/2013", jeżeli:
- 1) jest posiadaczem gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. b rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 608, z późn. zm.), położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwanego dalej "gospodarstwem";"
"3) w gospodarstwie, którego jest posiadaczem, prowadzi chów lub hodowlę zwierząt gospodarskich w rozumieniu przepisów o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich, zwanych dalej "zwierzętami gospodarskimi", z wyłączeniem chowu lub hodowli drobiu powyżej 40 000 stanowisk lub chowu lub hodowli świń powyżej 2000 stanowisk dla świń o wadze ponad 30 kg lub 750 stanowisk dla macior;"
Natomiast definicja gospodarstwa rolnego zawarta jest w art. 4 ust. 1 lit. b rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr. 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 stanowi, że "gospodarstwo rolne" oznacza wszystkie jednostki wykorzystywane do działalności rolniczej i zarządzane przez rolnika, znajdujące się na terytorium tego samego państwa członkowskiego.
Nie ulega zatem wątpliwości, że wszystkie lokalizacje, w których prowadzi skarżący działalność rolniczą składają się na jedno jego gospodarstwo rolne, którego jest posiadaczem. Wszystkie posiadane przez skarżącego nieruchomości, inwentarz żywy, maszyny służące do działalności rolniczej należy traktować jako jedno gospodarstwo.
Strona skarżąca w załączonym do wniosku biznesplanie w tabeli 5 w kolumnie 14 wskazała 2900 stanowisk dla warchlaków i tuczników w roku bazowym. Również w oświadczeniu z dnia 15 stycznia 2020 r. wskazała, że łącznie prowadzi chów trzody chlewnej rzędu 2.900 stanowisk (trzy lokalizacje i odpowiednio 1500, 600 oraz 800 stanowisk). W piśmie z dnia 3 grudnia 2019 r. wyjaśniła dodatkowo, że "może zdarzyć się sytuacja chwilowego posiadania powyżej 2000 sztuk".
Według dokonanych przez organ ustaleń, z analizy ruchu zwierząt w systemie informatycznym IRZ, wynika, że skarżący posiadał na dzień 1 stycznia roku bazowego, tj. 2018 - 2145 sztuk trzody chlewnej, a na dzień 31 grudnia 2018 r. - 2865 sztuk trzody chlewnej.
Powyższe ustalenia są oparte na wskazanych dokumentach i poddają się kontroli sądu. Ustalona wielkość hodowli trzody chlewnej w roku bazowym w gospodarstwie rolnym skarżącego przekracza dopuszczalna wielkość do 2000 stanowisk przez co nie może on otrzymać pomocy w ramach operacji " Inwestycje mające na celu ochronę wód przed zanieczyszczeniem azotanami pochodzącymi ze źródeł rolniczych" w myśl § 2 ust.1 pkt.3 rozporządzenia wykonawczego.
Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia wykonawczego pomoc przyznaje się jedynie w sytuacji, kiedy chów lub hodowla świń nie przekracza 2.000 stanowisk.
W takiej sytuacji skarżący nie spełnił warunków przyznania pomocy, a co za tym idzie odmowa przyznania mu wsparcia była prawidłowa. Zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu.
Sąd nie stwierdził również żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego jak również przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia, które uzasadniałyby uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie § 151 p.p.s.a. oddalił skargę.