Uzasadnienie
Stosownie do treści art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 [(Dz.U. 2018, poz. 1431 ze zm.) – dalej jako "ustawa wdrożeniowa"] w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a"]. Zgodnie zaś z art. 61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1, a w przypadku, o którym mowa w art. 54 ust. 3 – w terminie 14 dni od dnia upływu terminu na uzupełnienie protestu lub poprawienie w nim oczywistych omyłek, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Wniesienie skargi po terminie, zgodnie z art. 61 ust. 6 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.
Skarżący wniósł skargę na rozstrzygnięcie Ministra Środowiska z dnia [...] kwietnia 2019 r. zawierające informację o negatywnym wyniku rozpatrzenia protestu, a więc na informację, o której mowa w art. 58 ust. 1 pkt 2 ustawy wdrożeniowej. Jak wynika z potwierdzenia zgodności kopii wydruku Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia, Skarżącemu doręczono ww. rozstrzygnięcie w dniu 10 kwietnia 2019 r. (k. 21 akt sądowych). Termin na wniesienie skargi upływał zatem w dniu 24 kwietnia 2019 r. Skarga została natomiast nadana w dniu 25 kwietnia 2019 r. (k. 11 akt sądowych), tj. po upływie ww. terminu.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 ust. 6 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, skargę należało pozostawić bez rozpatrzenia o czym orzeczono w pkt 1 sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu (pkt 2 sentencji postanowienia) rozstrzygnięto na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z tym ostatnim przepisem w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52–55, art. 61 § 3– 6, art. 115–122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Przepis ten nie wyłącza więc stosowania art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Odpowiednie stosowanie tego przepisu oznacza, że pomimo stosowania innego środka rozstrzygnięcia przewidzianego w ustawie wdrożeniowej, jakim jest pozostawienie skargi bez rozpatrzenia, należy jednak na podstawie wskazanych przepisów zwrócić wpis tak, jak w przypadku odrzucenia skargi, gdyż pozostawienie skargi bez rozpatrzenia wywołuje taki sam skutek jak odrzucenie skargi w zwykłym trybie postępowania przed sądami administracyjnymi.