Uzasadnienie
S. K. wystąpi z wnioskiem na urzędowym formularzu PPF z 4 maja 2010r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wskazał, iż utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości 799,30 złotych. Skarżący wyjaśnił, iż posiada mieszkanie o powierzchni 40 m2 (dożywocie), działkę leśną o powierzchni 0,64 ha oraz trzydziestoletni ciągnik rolniczy.
W dodatkowym oświadczeniu złożonym na wezwanie w sprawie o sygn. V SA/Wa 664/10 skarżący wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, nie uzyskuje dopłat z ARiMR i nie wynajmuje sprzętów gospodarstwa rolnego. Oświadczył, iż mieszka w budynku syna na zasadach prawa dożywocia. Uzyskuje emeryturę w wysokości 799,30 złotych, z której spłaca kredyt bankowy zaciągnięty na poczet zwrotu nienależnie pobranych dopłat do gruntów w wysokości 313 złotych miesięcznie, pozostałą kwotę emerytury przeznacza na wyżywienie, opłaty i leki. Wskazał, że nie wykonuje żadnej pracy dodatkowej, nie uzyskuje pomocy finansowej od osób trzecich i nie posiada samochodu. Do pisma wnioskodawca załączył odcinek emerytury, decyzję ustalającą nową wysokość emerytury (799,30 złotych netto), wyciągi z rachunków bankowych z saldem w wysokości 129,83 EURO (saldo na dzień 22 marca 2010r.) i 46, 68 złotych (saldo na dzień 27 kwietnia 2010r.).
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę.
Zasadność wniosku skarżącego rozpatrzono zatem w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie on zobowiązany ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jego możliwości finansowe.
Biorąc pod uwagę oświadczenia o stanie majątkowym znajdujące się w aktach przedmiotowej sprawy oraz sprawy o sygn. akt V SA/Wa 664/10 i porównując je z obciążeniami wynikającymi z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika i obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Oceniając wniosek skarżącego wzięto pod uwagę jego sytuację zdrowotną, majątkową, oraz dochody. Dochód uzyskiwany ze świadczenia emerytalnego oraz niewielkie kwoty na rachunkach bankowych, po uwzględnieniu koniecznych wydatków (w tym rat kredytu zaciągniętego na spłatę należności publicznoprawnych), pozwalają wyłącznie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych skarżącego.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.