Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał mocy własne postanowienie z dnia [...] czerwca 2003 r., którym obciążył M. S. kosztami opinii sporządzonej przez biegłego, określającej procentowy stopień uszkodzeń pojazdu samochodowego, zgłoszonego przez skarżącego do procedury dopuszczenia do obrotu zgłoszeniem celnym z dnia [...].02.2000 r. W podstawie prawnej Dyrektor Izby Celnej powołał przepis art. 233 § l pkt l, art. 239, art. 267 § l pkt 4 i 5 lit c) Ordynacji podatkowej oraz art. 262, 71 § 4 oraz 2621 ustawy z 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (Dz.U. nr 75 z 2001 r., poz. 802 ze zm.). W uzasadnieniu podniesiono, że w myśl art. 70 § l Kodeksu celnego, po przyjęciu zgłoszenia celnego organ celny może przystąpić do jego weryfikacji, polegającej w szczególności na kontroli zgłoszenia celnego i załączonych do niego dokumentów oraz rewizji celnej towarów z możliwością pobrania próbek w celu przeprowadzenia ich dalszej analizy lub dokładniejszej kontroli.
Jeżeli w wyniku wykonanych badań i analiz stwierdzono, że towar został zgłoszony nieprawidłowo, koszty związane z przeprowadzeniem badań i analiz ponosi zgłaszający (art. 71 § 4 Kc). Przeprowadzone przez organy celne w niniejszej sprawie postępowanie wykazało, że zgłoszenie celne z dnia [...].02.2000 r. było nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej. Ponieważ dołączona do zgłoszenia celnego umowa sprzedaży była niewiarygodna a opinia techniczna niekompletna, organy celne zmuszone były ustalić procentowy stopień zużycia samochodu, aby określić rzeczywistą wartość pojazdu. Takiej oceny mógł dokonać wyłącznie biegły rzeczoznawca. Koszty wydania tej opinii obciążaj ą zgłaszającego.
W skardze na powyższe postanowienie skarżący zarzucił organom celnym rażące naruszenie przepisów art. 120 i 121 Ordynacji podatkowej, a także naruszenie przepisu art. 190 § l i 2 Ordynacji podatkowej poprzez pozbawienie skarżącego prawa do udziału w przeprowadzeniu dowodu. Wskazał także na błędną interpretację art. 267 § 1 pkt. 4 Op poprzez uznanie, że przepis art. 71 Kodeksu celnego jest przepisem odrębnym stanowiącym podstawę do obciążenia strony kosztami opinii biegłego. Wniósł o stwierdzenie nieważności lub uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko i argumentację podniesione w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże nie wszystkie podnoszone w niej zarzuty są zasadne.
Jest bezsporne, że organy administracji prowadząc postępowanie powinny postępować w sposób budzący zaufanie i podejmować niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy (art. 121 i art. 121 Ordynacji podatkowej). Stosownie do przepisu art. 65 § 5 w związku z art. 70 oraz art. 65 § 4 pkt 2 Kodeksu celnego organ celny dokonuje weryfikacji dokumentów przedstawionych do odprawy celnej towaru, w tym faktury dokumentującej jego wartość transakcyjną, w toku postępowania celnego wszczętego w wyniku zgłoszenia towaru do odprawy celnej.
Zgodnie z art. 71 § 4 Kodeksu celnego organ celny obciąża zgłaszającego kosztami związanymi z prowadzeniem badań i analiz wykonanych w wyniku kontroli zgłoszenia celnego na podstawie art. 70 Kc.
Przepis art. 71 § 4 Kc jest przepisem szczególnym w rozumieniu art. 267 § 4 Ordynacji podatkowej i wbrew odmiennemu stanowisku skarżącego ma zastosowanie w sprawie niniejszej. Należy jednak jednoznacznie stwierdzić, że koszty związane z przeprowadzeniem badań i ekspertyz w ramach weryfikacji zgłoszenia celnego poniesie zgłaszający tylko w przypadku, gdy wyniki tych badań będą dawały podstawę do stwierdzenia, że zgłoszenie celne zostało dokonane nieprawidłowo.
W badanej sprawie M.S. w dniu [...].02.2000r. zgłosił do procedury celnej dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym na podstawie JDA SAD nr [...] samochód osobowy marki O. wyprodukowany w 1995r.
Do zgłoszenia celnego przedłożono m.in. rachunek nr [...]z dnia [...].02.2000 r dotyczący sprzedaży samochodu, protokół oględzin pojazdu, ocenę techniczną nr [...] z dnia [...].02.2000 oraz Deklarację Wartości Celnej. Postanowieniem z dnia [...].07.2002r. wszczęto z urzędu postępowanie celne w stosunku do przedmiotowego pojazdu w celu ustalenia jego wartości celnej i wymiaru kwoty długu celnego. W decyzji nr [...] z dnia [...].01.2003 r. Naczelnik Urzędu Celnego w P. orzekł o zmianie wartości celnej przedmiotowego pojazdu. Dyrektor Izby Celnej w W., po rozpatrzeniu odwołania, w decyzji nr [...] z dnia [...].06.2003r. uchylił w części decyzję organu I instancji i ponownie orzekł o zmianie wartości celnej pojazdu.
W postępowaniu odwoławczym jako dowód w sprawie przyjęto opinię biegłego rzeczoznawcy z Zespołu Rzeczoznawców [...] Sp. z o.o. nr [...]z dnia [...].04.2003 r. Jak wskazuje sam organ w zaskarżonym postanowieniu - opinia powyższa została sporządzona jako doprecyzowanie, uzupełnienie znajdującej się w aktach sprawy, załączonej przez stronę, oceny technicznej nr [...]z dnia [...].02.2000r. Ocena ta nie była zatem kwestionowana przez organy celne. W postępowaniu celnym zlecono jedynie biegłemu w zakresie techniki samochodowej doprecyzowanie na podstawie zawartego tam opisu stanu pojazdu o procentowe określenie stopnia ubytków i braków.
W ocenie Sądu, jeśli organ celny miał wątpliwości co do zupełności opinii przedstawionej przez skarżącego przy zgłoszeniu celnym, bądź dokonanych w niej ustaleń, powinien wystąpić do biegłego, który opinię sporządził, o wyjaśnienie wątpliwości. Wystąpienie o kolejną opinię i obciążenie kosztami jej sporządzenia skarżącego, nie było w ocenie Sądu zasadne.
W tej sytuacji Sąd stwierdza, że organ celny naruszył w niniejszej sprawie przepisy postępowania skutkujące wadliwością rozstrzygnięć, dlatego opierając się na treści art. 145 § l pkt l lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.