Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 25 marca 2010 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 300 zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu, a w zakreślonym terminie wpis od skargi nie został uiszczony, wobec czego Sąd postanowieniem z 8 czerwca 2010 r. odrzucił skargę.
Pismem z 9 lipca 2010 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że skarżący w okresie od 17 kwietnia do 3 maja 2010 r. przebywał u znajomego w Warszawie, przez co nie mógł podjąć korespondencji sądowej na jego adres zamieszkania. Wskazał, że skarżący ustanowił pełnomocnika procesowego, a zatem mógł domniemywać, że wszelka korespondencja w tej sprawie kierowana będzie na jego adres zamieszkania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wniosek nie jest zasadny.
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm. – dalej: ppsa] jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 cyt. ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W ocenie Sądu nie wykazano, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. [v. wyrok NSA z 13 sierpnia 1998 r., sygn. akt III SA 7432/98]. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej. [v. wyrok NSA z 13 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1656/97].
Po pierwsze z wniosku pełnomocnika skarżącego nie wynika, aby kilkudniowy wyjazd skarżącego był czynnością, której nie mógł przewidzieć oraz aby stanowił przeszkodę, której nie można przezwyciężyć aby uzupełnić wymagany brak formalny skargi. Poza tym, przebywanie poza miejscem zamieszkania skarżącego nie może świadczyć o braku winy w uchybieniu terminowi, bowiem pełnomocnik skarżącego wskazał, że strona przebywała poza miejscem zamieszkania w dniach od 17 kwietnia do 3 maja 2010 r., podczas gdy pierwszą próbę doręczenia korespondencji zawierającej wezwanie do wpisu w sprawie podjęto w dniu 9 kwietnia 2010 r. (stempel na kopercie: "adresata nie zastałem awizowano dnia 9.04.10", k. 23), czyli przed wyjazdem skarżącego do Warszawy.
Odnosząc się do kwestii związanej z pełnomocnikiem ustanowionym w sprawie należy wskazać, iż zarządzenie o wezwaniu do uiszczeniu wpisu zostało wysłane w dniu 6 kwietnia 2010 r. (adnotacja na piśmie przewodnim, k. 14), natomiast pełnomocnictwo (udzielone wprawdzie w dniu 22 lutego 2010 r.) wpłynęło do Sądu w dniu 26 kwietnia 2010 r. W związku z powyższym Sąd w dacie formułowania wezwania do uiszczenia wpisu nie miał wiedzy o omawianym pełnomocnictwie, natomiast to zadaniem pełnomocnika ustanowionego w sprawie było jak najszybsze dostarczenie dokumentu tego pełnomocnictwa, tak aby zadośćuczynić interesowi mocodawcy w niniejszej sprawie.
W rozpatrywanej sprawie nie można zatem uznać, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego, wobec czego na podstawie art. 86 § 1 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.