Uzasadnienie
2 UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 27 marca 2012 r. referendarz sądowy przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, w tym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.
Wyrokiem z dnia 11 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę oraz zasądził na rzecz adwokata – J.M. – koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
W dniu [...] marca 2013 r. pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Po przeprowadzeniu rozprawy – z udziałem wyznaczonego pełnomocnika z urzędu – Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 23 października 2014 r., sygn. Akt II OSK 844/13 oddalił skargę kasacyjną.
Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2015 r. referendarz sądowy oddalił wniosek adw. J.M. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w urzędu w niniejszej sprawie. Uzasadniając rozstrzygnięcie referendarz stwierdził, że wnioskujący o koszty adwokat nie złożył oświadczenia, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części, zarówno w treści sporządzonej skargi kasacyjnej jaki i do protokołu podczas rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Od powyższego postanowienia, w ustawowym terminie, sprzeciw wniósł adw. J.M. W treści sprzeciwu adwokat ponowie wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych za udzielenie pomocy prawnej z urzędu na rzecz I.A. w postepowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Równocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do art. 250 p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej: "rozporządzenie".
Przepis § 19 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 20 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia stawka minimalna w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Pełnomocnik - adw. J.M., prowadził sprawę w pierwszej instancji, a Sąd w wyroku z dnia 11 stycznia 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 676/12 zasądził na jego rzecz koszty nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Następnie adw. J.M., sporządził i wniósł skargę kasacyjną. Skarżący był również reprezentowany na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W sprzeciwie z dnia [...] stycznia 2015 adwokat złożył wymagane prawem oświadczenie, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały zapłacone ani w całości ani też w części.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia nie była należność pieniężna (art. 216 p.p.s.a.), dlatego dla wyliczenia kosztów zastępstwa procesowego pierwszej instancji Sąd przyjął stawkę minimalną określoną w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, tj. 240 zł.
W związku z powyższym, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia zasądzić należało na rzecz pełnomocnika wynagrodzenie w wysokości 75% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, tj. w wysokości 180 zł.
Jednocześnie stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Sąd oddalił natomiast wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego za udzielenie pomocy prawnej z urzędu na rzecz I.A. w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie ponieważ koszty te zostały zasądzone na rzecz adw. J.M. w prawomocnym wyroku z dnia 11 stycznia 2013 r. Uwzględnienie wniosku wiązałoby się z ponownym rozpoznaniem kwestii mającej status res iudicata.
W związku z powyższym na podstawie art. 250 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.