Uzasadnienie
Y. S., dalej "skarżący", w dniu [...] lutego 2011 r. (data nadania) wniósł skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] wydaną w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z powodu jej wniesienia po upływie ustawowego terminu. Organ wyjaśnił, że przesłał zaskarżoną decyzję pełnomocnikowi skarżącego – W. Ł.. Ponieważ adresat nie odebrał przesyłki w terminie, który upłynął w dniu 22 grudnia 2010 r., przesyłka została zwrócona do nadawcy z adnotacją na kopercie o podwójnym awizowaniu i pozostawiona aktach administracyjnych sprawy ze skutkiem doręczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Na podstawie art. 44 kodeksu postępowania administracyjnego w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 k.p.a. poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie 7 dni, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.
Na kopercie, w której przesłano zaskarżoną decyzję pełnomocnikowi skarżącego znajduje się adnotacja, że pierwszego awizowania dokonano w dniu 15 grudnia 2010 r., kolejnego w dniu 22 grudnia 2010 r. (zamieszczając wzmiankę o złożeniu zawiadomienia o przesyłce (awizo) w skrzynce pocztowej), a w dniu 30 grudnia 2010 r. przesyłkę zwrócono do nadawcy z powodu jej niepodjęcia przez adresata. Stosownie do treści art. 44 § 4 kodeksu postępowania administracyjnego, należy przyjąć, że przesyłkę doręczono w trybie zastępczym w dniu 29 grudnia 2010 r. i od tej daty zaczyna biec termin, w którym decyzja mogła zostać zaskarżona do Sądu.
Mając na uwadze powyższe, wskazany w ustawie termin do wniesienia skargi do Sądu upłynął w dniu 28 stycznia 2011 r. (piątek). Pełnomocnik wniósł skargę do Sądu w dniu 24 lutego 2011 r., co oznacza, że skarga została złożona z uchybieniem ustawowego terminu.
Wobec doręczenia decyzji w sposób zastępczy w dniu 29 grudnia 2010 r., dla określenia terminu, w jakim należało wnieść skargę do Sądu, nie ma znaczenia osobisty odbiór zaskarżonej decyzji w urzędzie przez pełnomocnika skarżącego w dniu 25 stycznia 2011 r.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji.