Uzasadnienie
Spółka P. z siedzibą w W. - działając za pośrednictwem pełnomocnika, radcy prawnego R. Z. - wystąpiła ze skargą na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z [...] października 2008 r.
W związku z tym, iż w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty stałego wpisu sadowego od skargi na postanowienie w wysokości 100 zł (vide: k. 19 verte akt sądowych), zarządzeniem z 6 lutego 2009 r. zwrócono się do pełnomocnika strony skarżącej o wykazanie, iż uiścił taką opłatę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisów art. 219 i art. 221 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie; gotówką do kasy sądu lub na jego rachunek bankowy. Pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
W niniejszej sprawie skarga podlega wpisowi stałemu - zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) - w wysokości 100 zł.
Podnieść należy, iż z cytowanego przepisu art. 221 p.p.s.a. wynika, że opłata stała przypadająca od pisma wnoszonego przez adwokata powinna być uiszczona - bez wzywania - w takim terminie, jaki jest dopuszczalny do złożenia pisma podlegającego takiej opłacie, tj. w odniesieniu do skargi w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 p.p.s.a.).
Wobec tego, iż pełnomocnik skarżącej spółki nie wykazał opłacenia stałego wpisu sądowego od skargi, którego wpływu nie stwierdzono również w dokumentach księgowych tut. Sądu, uznać należało, iż należny wpis sądowy nie został uiszczony w ustawowym terminie do wniesienia skargi, i na podstawie art. 221 p.p.s.a., orzec jak w sentencji.