Uzasadnienie
J. M. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawca wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi z żoną, posiada nieruchomość rolną o pow. 3,76 ha, natomiast nie posiada innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku oświadczył, iż jego miesięczny dochód wynosi około 250 zł z tytułu umowy zlecenia. W uzasadnieniu wyjaśnił iż mieszka wraz z synem, któremu wydzierżawił grunty rolne, zaś sam utrzymuje się z prac dorywczych, jak również pomaga mu rodzina.
W dodatkowym oświadczeniu z dnia 2 kwietnia 2015 r. wyjaśnił, iż nie uzyskuje dochodów z nieruchomości rolnej, nie otrzymuje dopłat do gruntów ani pomocy finansowej z ARiMR. Koszty utrzymania mieszkania ponosi syn, który kupuje skarżącemu i jego żonie żywność, środki higieniczne i leki, jak również przekazuje drobne kwoty pieniężne. Skarżący ani jego żona nie posiadają rachunków bankowych.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)).
Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Oceniając złożone oświadczenia, uznać należało, iż wnioskodawca nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Wzięto pod uwagę, iż z tytułu prac dorywczych osiąga niewielki dochód, natomiast wydatki z mieszkaniem i niezbędnym utrzymaniem ponosi jego syn. Nadto należało mieć na uwadze, iż nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.