Uzasadnienie
W dniu 21 listopada 2007 r. pełnomocnik skarżącego złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2007r.
Sąd zarządzeniem z dnia 29 lutego 2008 r. wezwał pełnomocnika skarżącej – M. M. - do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez: 1). wykazanie, iż osoba ta spełnia wymogi dla pełnomocnika procesowego określone w art. 35 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) zwanej dalej p.p.s.a., albo 2). osobiste podpisanie skargi przez stronę skarżącą A. G., w wypadku niespełnienia przez pełnomocnika skarżącej wymogów określonych w art. 35 p.p.s.a i odesłanie po podpisaniu do Sądu. Do wezwania załączono m.in. pouczenie o treści przepisu art. 35 § 1 p.p.s.a. Wezwanie Sądu zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w trybie art. 73 p.p.s.a. Pismo dwukrotnie awizowano, ostatni raz w dniu 18 marca 2008 r., ostatecznie zwrócono z adnotacją urzędu pocztowego – "zwrot nie podjęto w terminie" (dowód: koperta wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru - karta 18 akt sądowych). Doręczenie uznano za dokonane z dniem 25 marca 2008 r. W zakreślonym terminie nie usunięto braków formalnych skargi.
W przedmiotowej sprawie skargę podpisał doradca podatkowy M. M. Zgodnie natomiast z art. 35 § 1 p.p.s.a w związku z art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996r. o doradztwie podatkowym (Dz.U. z 2002r., Nr 9, poz. 86 z późn. zm.) doradca podatkowy uprawniony jest do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu w zakresie sądowej kontroli decyzji administracyjnych wyłącznie w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowego nie jest sprawa dotycząca obowiązku podatkowego. Dlatego też, pełnomocnikiem skarżącej w przedmiotowym postępowaniu sądowym nie mógł być doradca podatkowy.
Mając na uwadze ww. przepisy należało uznać, iż doradca podatkowy M. M. nie może być pełnomocnikiem skarżącej w niniejszej sprawie dlatego też uprawnione było wezwanie pełnomocnika bądź do wykazania, iż spełnia wymogi z art. 35 p.p.s.a bądź do osobistego podpisania skargi przez skarżącą.
Wobec nie usunięcia braku formalnego skargi, na podstawie art. 58 §1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.