Uzasadnienie
W dniu [...] października 2011r. skarżąca T.Sp. z o.o. w W. złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pt.: "[...]" w ramach Działania 2.3. Technologie innowacyjne i komunikacyjne dla MSP Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2007-2013 (RPO WM).
Pismem z [...] grudnia 2011r. nr [...] M. Jednostka Wdrażania Programów Unijnych (MJWPU) poinformowała skarżącą spółkę, iż wniosek nie przeszedł pomyślnie pierwszego etapu oceny merytorycznej (oceny wykonalności). W uzasadnieniu stanowiska organ wyjaśnił, że ocena wykonalności jest wykonywana jako pierwsza i ma potwierdzić, że projekty są wykonalne pod względem technicznym, technologicznym, ekonomicznym i finansowym. Uzyskanie oceny "0" w ramach któregokolwiek z kryteriów wyklucza projekt z dalszej oceny. Organ wskazał, że przedmiotowy projekt został oceniony i odrzucony przez niezależnych członków Komisji Konkursowej oceniającej wnioski złożone w ramach RPO WM 2007-2013. Poinformował ponadto, iż szczegółowe uzasadnienie negatywnej oceny wniosku zawierają karty oceny merytorycznej. Do pisma załączono kartę oceny merytorycznej sporządzoną przez 3 eksperta, w której wskazał on na błędy w analizie finansowej, które zdecydowały o konieczności dokonania negatywnej oceny.
Skarżąca spółka złożyła protest z dnia [...] stycznia 2012r. wskazując na brak przeprowadzonej oceny i bezzasadne przyznanie "0" punktów. Podniosła, iż pomimo wykrycia błędów, ekspert zaznaczył, że projekt nie powinien być skierowany do negocjacji ani nie istnieje potrzeba poprawy czy uzupełnienia wniosku. Zdaniem skarżącej ekspert w takiej sytuacji powinien zwrócić się do wnioskodawcy z prośbą o wyjaśnienie nieprawidłowości oraz poprawę ewentualnych błędów, co dopiero może stanowić podstawę do przeprowadzenia oceny. W powyższych kwestiach skarżąca powołała również orzecznictwo sądów administracyjnych.
W wyniku rozpatrzenia protestu pismem z dnia [...] lutego 2012r. MJWPU poinformowała skarżącą o jego oddaleniu. Organ cytując twierdzenia 3 eksperta zawarte w karcie oceny merytorycznej wskazał, iż ocena projektu została przeprowadzona prawidłowo. Wyjaśnił także, iż analizie podlegała jedna karta oceny merytorycznej – ocena 3 eksperta, ponieważ zgodnie z § 26 ust.3 w przypadku rozbieżności ocen na etapie oceny wykonalności, gdy jeden z ekspertów ocenia pozytywnie a drugi negatywnie ("0" i "1") wniosek jest oceniany przez trzeciego wylosowanego eksperta. Ocena trzeciego eksperta jest ostateczna i wiążąca.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca spółka wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie:
- 1. § 25 pkt 1 Regulaminu oceny merytorycznej wniosków i Komisji Konkursowych powołanych w ramach RPO WM 2007-2013 stanowiącego załącznik do uchwały Nr 89/4/10 Zarządu Województwa M. z dnia 14 grudnia 2010r. oraz części I.6. "Opis systemu wyboru projektów" w ust.2 podrozdziału "Ocena strategiczna i ocena merytoryczna" Szczegółowego Opisu Priorytetów RPO WM 2007-2013 stanowiącego załącznik Nr 1 do uchwały Nr 251/130/12 Zarządu Województwa M. z dnia 31 stycznia 2012r. poprzez zaniechanie wezwania skarżącej do poprawy lub uzupełnienia wniosku lub wyjaśnienia nieścisłości przez skarżącą;
- 2. § 17, § 18 i § 19 ww. Regulaminu oceny merytorycznej wniosków i Komisji Konkursowych poprzez nieprzeprowadzenie oceny merytorycznej wniosku.
Rozwijając motywy skargi skarżąca wskazała, że podtrzymuje w całości argumentację przedstawioną w proteście. Ponadto podkreśliła, że organ nie jest władny stwierdzić, że ekspert dokonał oceny merytorycznej projektu, w sytuacji gdy sam ekspert wprost stwierdza, że takiej oceny nie dokonał, z uwagi na wątpliwości dotyczące treści wniosku. Zdaniem skarżącej, organ odmawiając przyjęcia projektu do dofinansowania nie dochował należytej staranności w celu dokonania rzetelnej jego oceny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Wobec tego, iż przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu dokonana w oparciu o przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009r. Nr 84, poz.712 dalej "u.z.p.p.r."), wskazać również należy, iż prawo do jej złożenia zagwarantowane zostało w przepisie art. 30c ust. 1 i 2 u.z.p.p.r., zgodnie z którym po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. Nr 270, dalej "p.p.s.a.").
Rozpoznając przedmiotową sprawę, uznać należy, że prawo, wedle którego oceniana jest legalność oceny projektu to przepisy u.z.p.p.r. oraz postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem, kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym, a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji. Wzorzec kontroli stanowią postanowienia u.z.p.p.r., postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego oraz postanowienia regulaminu konkretnego konkursu. Powyższe regulacje wyznaczają kompetencję i zakres uprawnień oraz ograniczeń sądu administracyjnego w toku kontroli legalności oceny projektu przeprowadzonej przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, ocena Sądu sprowadza się do oceny zgodności postępowania MJWPU z Regulaminem oceny merytorycznej wniosków i Komisji Konkursowych powołanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa M. 2007-2013 stanowiącego załącznik do uchwały Nr 89/4/10 Zarządu Województwa M. z dnia 14 grudnia 2010r.
Zgodnie z § 23 ust. 4 ocena wykonalności jest oceną "0/1/" i ma potwierdzić, że projekty są wykonalne pod względem technicznym, technologicznym, ekonomicznym i finansowym. Ekspert zobowiązany jest do szczegółowego merytorycznego uzasadnienia przyznanej liczby punktów w poszczególnych kryteriach oraz do wyczerpującego uzasadnienia końcowego sformułowanego w sposób jasny, przejrzysty i niepozostawiający wątpliwości co do wyniku oceny oraz prawidłowości i rzetelności jej przeprowadzenia (§ 24 ust. 3 i 4). Na podstawie § 24 ust. 8 kopie kart oceny merytorycznej, z zachowaniem zasad ochrony danych osobowych, przekazywane są wnioskodawcy wraz z pismem informującym o wyniku oceny. Powyższa okoliczność nie oznacza jednak, że organ zwolniony jest z obowiązku uzasadnienia stanowiska zajętego w przedmiocie projektu. Takim uzasadnieniem nie jest treść stanowiska eksperta, bo ono jest podstawą do wyjaśnienia wnioskodawcy dlaczego kryteria – poprzez wskazanie podkryteriów nie spełniających wymagań – zostały zakwestionowane.
Karty ekspertów są wyłącznie potwierdzeniem weryfikacji projektu przez eksperta, a nie dokumentem właściwej instytucji zawierającym informację o wynikach procedury odwoławczej (podobne stanowisko zajął WSA w Kielcach w wyroku z dnia 15 lutego 2012r. sygn.akt II SA/Ke 817/11). Karty ekspertów mogą być i stanowią dopełnienie rozstrzygnięcia organu, jednakże to rozstrzygnięcie organu, w myśl art.30c ust.1 u.z.p.p.r., podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego, a nie stanowisko eksperta, które ma charakter swoistej opinii i nie może zastępować stanowiska organu.
Dokonując ponownie oceny wniosku organ wskazując na błędy w projekcie winien je uszczegółowić i wskazać, w której części wniosku wystąpiły, w odniesieniu do określonego kryterium czy podkryterium, jak również precyzyjnie uzasadnić przyznaną liczbę punktów. Uzasadnienie zajętego stanowiska organ winien wyrazić w sposób rzetelny i nie budzący wątpliwości.
Z wyłożonych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę uwzględnił i na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1) u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji wyroku.