Uzasadnienie
Skarżąca - [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] reprezentowana przez pełnomocnika złożyła w dniu 10 grudnia 2020 r. za pośrednictwem tut. Sądu zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie z 19 listopada 2020 r. sygn. akt: V SA/Wa 692/20 o odrzuceniu skargi, z uwagi na brak wpisu sądowego od skargi.
W złożonym zażaleniu pełnomocnik strony skarżącej wskazał na naruszenie art. 7 w związku z art. 77 K.p.a. poprzez nierozpoznanie sprawy w sposób wyczerpujący, a przez to pominięcie treści sprzeciwu z 21 września 2020 r. od postanowienia z 7 września 2020 r. sygn. akt: V SPP/Wa 160/20 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Pełnomocnik strony skarżącej wniósł o ponowne doręczenie postanowienia oddalającego sprzeciw spółki oraz przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od postanowienia z 7 września 2020 r.
Wnoszący zażalenie podkreślił, że sprzeciw złożony w dniu 21 września 2020 r. nie został rozpoznany. Wskazał na utrudnienia w doręczaniu pism i analizie akt sprawy wynikające z obowiązujących i zmieniających się ograniczeń związanych ze stanem zagrożenia epidemicznego. Pełnomocnik strony skarżącej dodał, że całość kwoty dochodzonej w niniejszej sprawie została już pobrana przez organ, pogłębiając trudną sytuację finansową spółki. Do zażalenia dołączono sprzeciw z 21 września 2020 r.
Pismem z 11 stycznia 2021 r. w wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z 22 grudnia 2020 r. tut. Sąd zwrócił się do pełnomocnika strony skarżącej o złożenie dowodu nadania do Sądu sprzeciwu z 21 września 2020 r. w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, że sprzeciw nie został złożony w terminie.
Wezwanie zostało odebrane przez pełnomocnika strony skarżącej - za pośrednictwem upoważnionego pracownika - w dniu 14 stycznia 2021 r. lecz pozostało bez odpowiedzi.
Pismem z 4 marca 2021 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 19 lutego 2021 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany, pod rygorem odrzucenia zażalenia, do złożenia oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa procesowego do sporządzenia zażalenia oraz do działania w imieniu strony skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; ponieważ znajdujące się w aktach sprawy pełnomocnictwo z 27 lutego 2020 r. obejmuje umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej jedynie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie oraz do złożenia jednego odpisu zażalenia celem doręczenia organowi.
Wezwanie zostało odebrane przez pełnomocnika strony skarżącej - za pośrednictwem upoważnionego pracownika - w dniu 8 marca 2021 r., jednak nie przedłożono wskazanych dokumentów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na podstawie art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2019, poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Na podstawie art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W rozpatrywanej sprawie wystąpiły braki formalne w postaci niezałączenia do zażalenia jego odpisu oraz pełnomocnictwa upoważniającego do sporządzenia zażalenia oraz do działania w imieniu strony skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Dlatego też wystosowano do pełnomocnika strony skarżącej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, które zostało odebrane w dniu 8 marca 2021 r., jednak nie uzupełniono braków zażalenia w wyznaczonym terminie tj. do 15 marca 2021 r. W konsekwencji nieuzupełnienia braków formalnych zażalenia w zakreślonym terminie, zasadnym jest odrzucenie zażalenia, stosownie do treści art.197 § w zw. z art.178 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
Z kolei odnosząc się do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu wskazać należy, że pełnomocnik strony skarżącej podał, że sprzeciw od postanowienia z 7 września 2020 r. został złożony w dniu 21 września 2020 r. Jednak z akt sprawy wynika, że nie odnotowano w tym dniu jego wpływu do Sądu, zaś pełnomocnik wezwany do złożenia dowodu nadania zażalenia, nie udzielił odpowiedzi. Sąd przyjął, że sprzeciw od postanowienia z 7 września 2020 r. został złożony w dniu 10 grudnia 2020 r. wraz z zażaleniem na postanowienie z 19 listopada 2020 r. o odrzuceniu skargi.
W ocenie Sądu wniosek pełnomocnika strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem okoliczności w nim podniesione nie uprawdopodabniają braku winy strony w uchybieniu i zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Wnioskujący upatruje jego zasadność w utrudnieniach związanych z doręczaniem pism i analizą akt sprawy wynikających z ogólnej sytuacji epidemicznej. Wyjaśnił, że całość kwoty nienależnie pobranych środków została już wyegzekwowana przez organ, co wpłynęło niekorzystnie na sytuację finansową spółki, a utrzymujący się w kraju stan zagrożenia epidemicznego pogłębia ten stan.
W ocenie Sądu okoliczności przedstawione we wniosku nie świadczą o uprawdopodobnieniu braku winy w niedochowaniu terminu, a wręcz przeciwnie – świadczą o niedochowaniu należytej staranności w prowadzeniu spraw spółki przez jej pełnomocnika. Pełnomocnik jako profesjonalny podmiot świadczący usługi prawne powinien tak zorganizować swoją działalność, aby mógł dochować terminów do wniesienia środka zaskarżenia, zwłaszcza, że reprezentował stronę skarżącą od początku toczącego się w sprawie postępowania m.in. inicjując postępowanie o przyznanie prawa pomocy.
Jednocześnie odnosząc się do wniosku pełnomocnika strony skarżącej o ponowne doręczenie postanowienia oddalającego sprzeciw spółki, wyjaśnić należy, że nie zostało ono wydane przez Sąd, jak już wyżej wskazano.
Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie 2 sentencji postanowienia.