Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF z dnia 3 grudnia 2009 r. skarżący wystąpił o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata.
Postanowieniem z 12 lutego 2010 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie.
W piśmie z 3 marca 2010 r. skarżący zawarł sprzeciw od powyższego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej p.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2009 r. sygn. akt V SA/Wa 697/09 przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Na mocy niniejszego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adw. J. M. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należało, iż ponowny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w takim zakresie, w jakim zostało mu ono już wcześniej przyznane należało uznać za bezzasadny.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 należało orzec jak w sentencji postanowienia.