Uzasadnienie
Pismem z 11 maja 2010 r. zatytułowanym "wniosek o wstrzymanie egzekucji w całości" W. W. wystąpił o wydanie postanowienia o wstrzymaniu w całości postępowania o egzekucji w administracji należności 3199,68 zł do czasu wydania prawomocnego wyroku. Wnioskodawca powołał się na przepis art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. W uzasadnieniu podniósł, iż w dniu 22 kwietnia 2010 r. Agencja wezwała go – na podstawie art. 15 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 229 z 2005 r., poz. 1954 ze zm.) – do zapłacenia powyższej kwoty pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego w administracji, co mogłoby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody w życiu osobistym z uwagi na brak dostatecznych środków finansowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie zaznaczyć należy, że wniosek z 11 maja 2010 r. Sąd potraktował jako wniosek złożony w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. jako wniosek o wstrzymanie wykonania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy zakończonej zaskarżoną decyzją (art. 61 § 3 p.p.s.a. in fine).
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie w ostatnim zdaniu tego przepisu unormowano, iż skarżący może wnosić o wstrzymanie "aktów" wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Wykładnia językowa powyższego przepisu jednoznacznie wskazuje, iż sąd może postanowić o wstrzymaniu tylko takiego aktu lub czynności, który został wydany bądź podjęty w granicach tej sprawy, w której wszczęte zostało postępowanie sądowe ze skargi wnioskodawcy. Innymi słowy rzecz ujmując, skarżący może wystąpić o wstrzymanie wykonania – ale tylko tych aktów, które zostały podjęte w ramach postępowania administracyjnego zakończonego skarżonym do sądu rozstrzygnięciem. W orzecznictwie przyjmuje się, że rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę (vide: post. NSA z 23.10.2007 r., sygn. akt I GSK 2218/06). To samo dotyczy instytucji wstrzymania wykonania.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja z [...] stycznia 2010 r. oraz poprzedzająca ją decyzja z [...] listopada 2009 r., mocą których ustalono wysokość nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Sąd posiada kompetencje do zbadania i oceny nie tylko tych aktów ale również innych czynności organu administracyjnego, z zastrzeżeniem, że mogą być nimi tylko te, które zostały podjęte w toku postępowania zakończonego zaskarżonym orzeczeniem. Kontrola sądowa w niniejszej sprawie ogranicza się zatem do czynności, które podjęto od wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych należności, tj. od dnia zawiadomienia z [...] września 2009 r., do dnia wydania decyzji w drugiej instancji, tj. [...] stycznia 2010 r.
Przedmiotem skargi inicjującej postępowanie sądowe w niniejszej sprawie nie jest postępowanie egzekucyjne. Powoduje to, iż Sąd na podstawie powoływanego przepisu p.p.s.a. nie może wstrzymać postępowania egzekucyjnego, bowiem nie jest to postępowanie prowadzone w granicach tej samej sprawy.
W tym stanie rzeczy, biorąc pod uwagę, że przepisy p.p.s.a. nie dają podstawy od odrzucenia wniosku jako niedopuszczalnego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.