Uzasadnienie
G. H. występując ze skargą na decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] października 2007 r. o numerze [...], złożył wniosek (uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF z 1.04.2008 r.) o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką, posiadają mieszkanie socjalne o pow. [...] m2, obecnie przebywa w Zakładzie Karnym w J. Wnioskodawca nie posiada żadnego źródła dochodów, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, zaś jego matka utrzymuje się z pomocy społecznej.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie w całości, bowiem sytuacja osobista i materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawiają przede wszystkim te okoliczności, iż wnioskodawca nie posiada źródła dochodów, jest osobą pozbawioną wolności i przebywa w zakładzie karnym, zaś jego matka utrzymuje się z pomocy społecznej. Ponadto wzięto pod uwagę, iż skarżący nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Z wyłożonych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.