Uzasadnienie
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] wniósł Z. N. zwany dalej skarżącym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jednolity ze zm.) zwana dalej.p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 §1 ww. ustawy skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 54 § 1 skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
W tym miejscu należy wyjaśnić, iż zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. W przypadku zatem wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 – 3 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) na adres właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie SN z 14 listopada 1973 r., II CZ 183/73, OSPiKA 1974, nr 5, poz. 97 i uchwała SN z 11 grudnia 1984 r., III AZP 7/84, OSNCP 1985, nr 8, poz. 109, tak też w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, T. Woś, H. Knyszak – Molczyk. M. Romańska, Warszawa 2008, str. 283 i 284).
Jak wynika z akt administracyjnych zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 24 stycznia 2014 r., a więc termin do wniesienia skargi mijał z dniem 24 lutego 2014 r. (ze względu na treść art. 83 § 2 p.p.s.a.).
W dniu 3 lutego 2014 r. do [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Wsi (ARiMR) wpłynęło pismo Z. N. z dnia 1 lutego 2014 r. (data stempla pocztowego) w którym wskazał, że będzie składał skargę do WSA oraz w razie potrzeby do NSA. Skarżący ponadto wskazał, że nie posiada żadnych dochodów, żadnej renty ani emerytury.
Pismem z dnia 5 lutego 2014 r. Zastępca Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego poprzez sprecyzowanie żądania.
W odpowiedzi na powyższe pismem z dnia 15 lutego 2014 r. skarżący wskazał, że jego wcześniejsze pismo należy traktować jako skargę do WSA.
Prezes ARiMR przy piśmie z dnia 28 lutego 2014 r. przekazał skargę według właściwości do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, które to zostało przekazane do Ministerstwa w dniu 3 marca 2014 r. za pomocą wewnętrznej wymiany resortowej (pismo Prezesa ARiMR z dnia 9 kwietnia k-13 akt sądowych).
W niniejszej sprawie dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. (w niniejszej sprawie 1 lutego 2014 r.) Należy zaznaczyć, że termin do wniesienia skargi jest zachowany jedynie wówczas, gdy niewłaściwy organ, do którego skargę złożono, przekaże ją organowi wskazanemu w art. 54 § 1 p.p.s.a. przed upływem terminu określonego w art. 53 § 2 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie skarga przekazana przez organ I instancji zgodnie z właściwością, wpłynęła do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w dniu 3 marca 2014 r., a więc już po upływie terminu do wniesienia skargi.
Na marginesie należy zauważyć, iż w zaskarżonej decyzji skarżący został prawidłowo pouczony, iż skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.