Uzasadnienie
W niniejszej sprawie skargę na decyzję opisaną w komparycji niniejszego postanowienia złożyła [...] z siedzibą w [...] zwana dalej skarżącą spółką.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jednolity) zwana dalej p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zarządzeniem z dnia 12 lutego 2015 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącą spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2000 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zarządzeniem z tej samej daty wezwano skarżącą spółkę do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez nadesłanie tłumaczenia pełnomocnictwa z dnia 12 stycznia 2015 r. na język polski oraz nadesłanie dokumentu określającego umocowanie do udzielenia ww. pełnomocnictwa procesowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii wraz z tłumaczeniem na język polski, potwierdzającego takie umocowanie w dacie udzielenia pełnomocnictwa.
Odpisy ww. zarządzeń zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 27 lutego 2015 r. (k-23-24 akt sądowych), a więc termin do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z dniem 9 marca 2015 r. (ze względu na treść art.83 § 2 p.p.s.a.)
Z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (karta 26 verte akt sądowych) wynika, iż w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych, nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Skarżąca spółka nie nadesłała żądnego dokumentu.
W terminie zakreślonym przez Sąd, nie został uiszczony wpis od skargi, ani też nie uzupełniono braków formalnych skargi, dlatego na podstawie art. 220 § 3 i 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.