Uzasadnienie
Przedsiębiorstwo Produkcyjno – Handlowo-Usługowe D. Sp. z o.o. w W. (dalej skarżący) złożył skargę w dniu 10 marca 2014 r. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Departament Oceny Projektów Inwestycyjnych w Warszawie z dnia (...) listopada 2013 r., w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych.
Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę.
Pismem z dnia 4 sierpnia 2014 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia złożenia skargi.
W uzasadnieniu wniosku skarżący argumentował, że przekroczenie terminu wynikało z pogubienia się w terminach wyznaczonych do odwołania i złożenia skargi. Skarżący wskazał, że istotnym powodem było wszczęcie postepowania kontrolnego przez Urząd Kontroli Skarbowej w G. a także śledztwa przez Prokuraturę Apelacyjną w G. w wyniku, których to czynności zostały zabezpieczone dokumenty źródłowe spółki a skarżący został zatrzymany w Areszcie Śledczym w G..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, a postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. strona powinna wystąpić z takim wnioskiem do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi, a w jego treści uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu. Zgodnie natomiast z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (postanowienie Sądu Najwyższego z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). Termin o którym mowa w art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. został przez stronę zachowany.
Zauważyć bowiem należy, że skarżący został pouczony o przysługującym prawie i terminie do wniesienia skargi do Sądu. W będącym przedmiotem skargi do Sądu piśmie z 28 listopada 2013 r. organy poinformowały skarżącego, że od pisma przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po uprzednim wezwaniu na piśmie Prezesa ARMiR do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego pisma. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa ARMiR w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli odpowiedzi na wezwanie nie udzielono, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Organ ponownie pouczył skarżącego o zasadach wniesienia skargi do Sądu w piśmie z 12 marca 2014 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Tym samym organ wypełnił nałożony ustawą obowiązek pouczania strony o przysługujących jej środkach zaskarżenia aktów wydanych w postępowaniu administracyjnym. Równocześnie w ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Nie przedstawił stosownej dokumentacji potwierdzającej jego pobyt w Areszcie Śledczym oraz nie wskazał dokładnie okresu w jakim tam przebywał.
Wobec wykonania przez organy administracji obowiązków informacyjnych względem skarżącego, należało uznać, że przedstawiona we wniosku argumentacja, oceniana przez pryzmat przesłanki z art. 86 § 1 i art. 87 p.p.s.a nie mogła zasługiwać na uwzględnienie.
Mając na uwadze przedstawioną argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.