Uzasadnienie
We wniosku o przyznanie prawa pomocy strona skarżąca – A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (reprezentowana przez radcę prawnego M. K. i adwokata B.G.) wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku powołała się na ujemny bilans za rok 2015 wynoszący -121.623,38 zł, niewielką kwotę środków w kasie spółki wynoszącą 193,67 zł oraz wypowiedzenie skarżącej przez Citi Bank Handlowy umowy rachunku bankowego ze względu na brak obrotów na koncie.
W oświadczeniu o majątku i dochodach skarżąca podała, iż wysokość kapitału zakładowego wynosi 351.450,00 zł, spółka nie ma środków trwałych, a strata za ostatni rok obrotowy według bilansu zamknęła się w kwocie 121.623,38 zł.
Z dokumentów nadesłanych przez pełnomocnika spółki wynika, iż w roku 2014 skarżąca (a właściwie jej poprzednik prawny, tj. H. Sp. z o.o. z siedzibą w W. zmianę firmy, pod którą działa spółka, wpisano do rejestru przedsiębiorców postanowieniem starszego referendarza sądowego Sądu Rejonowego dla m. st. W. z dnia 5 listopada 2015 r.), przy przychodach w wysokości 786.016,31 zł, osiągnęła dochód w kwocie 29.597,08 zł (vide sprawozdanie finansowe za rok 2014, ww. postanowienie starszego referendarza sądowego Sądu Rejonowego dla m. st. W. z dnia 5 listopada 2015 r. – w aktach sądowych sprawy).
Natomiast w roku 2015 spółka, przy przychodach w wysokości 613.093,39 zł, wypracowała dochód w kwocie 106.453,03 zł (vide zeznanie podatkowe CIT-8 za 2015 r. oraz deklaracje VAT-7 za wszystkie miesiące 2015 r. – w aktach sądowych sprawy). Skarżąca przedłożyła też bilans wskazujący, iż na koniec ubiegłego roku wartość po stronie aktywów, jak i po stronie pasywów, zamknęła się w kwocie 92.379,18 zł.
Ponadto skarżąca przedstawiła:
- - wyciąg z jednego rachunku bankowego za okres od 4 listopada 2015 r. do 11 grudnia 2015 r., na którym saldo końcowe wynosiło 0 zł,
- - wypowiedzenie umowy ww. rachunku przez bank w dniu 27 października 2015 r. wobec braku obrotów,
- - uchwałę zgromadzenia wspólników spółki z 1 października 2015 r. o nałożeniu na wspólników dopłat w wysokości 1,89 zł za każdy posiadany udział w celu sfinansowania zobowiązań publicznoprawnych, zobowiązań wobec banku oraz dostawców usług,
- - dokumentację finansową za okres od 1 stycznia 2016 r. do 29 lutego 2016 r., z której wynika, że w ww. okresie spółka nie odnotowała przychodów, natomiast poniosła koszty w wysokości 545,50 zł (vide ww. dokumenty – w aktach sądowych sprawy).
Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane osobie prawnej, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Z treści powyższego przepisu wynika, iż ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów postępowania spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W związku z tym musi on przedstawić Sądowi argumentację, która potwierdzałaby jego niezdolność do wygospodarowania środków na pokrycie tych kosztów.
Oceniając stan majątkowy skarżącej należy zauważyć, że w latach 2013 – 2015 jej przychody utrzymywały się na poziomie 600 - 800 tysięcy zł. W tym miejscu podnieść należy, że w przypadku przedsiębiorców (a do takich niewątpliwie należy skarżąca) miarodajną dla oceny ich zdolności płatniczych jest właśnie kategoria "przychodu", a nie "dochodu" (stanowiącego nadwyżkę sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania). Istnieją bowiem legalne instrumenty podatkowe pozwalające na równoważenie kosztów i przychodów, tak by w końcowym rozliczeniu obciążenie podatkowe zminimalizować, czy też w ogóle je wyeliminować. Do instrumentów takich należą choćby zwolnienia podatkowe, dokonywanie zakupów i inwestycji w odpowiednim okresie, obniżenie dochodu przez przesunięcie kosztów w czasie, amortyzacja majątku trwałego. Istotniejszy zatem jest fakt uzyskiwania przychodów i poziom, na jakim przychody te się kształtują (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego /NSA/ z dnia 25 lutego 2010 r., sygn. akt I FZ 10/10, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Brak przychodów w ciągu dwóch pierwszych miesięcy bieżącego roku oraz odnotowanie straty w bilansie za rok 2015 nie oznacza automatycznie konieczności zwolnienia strony z kosztów sądowych. Wykazanie w danym roku podatkowym straty nie musi oznaczać utraty płynności finansowej przez przedsiębiorcę (vide postanowienie NSA z 9 września 2013 r., sygn. akt II GZ 489/13). W orzecznictwie podnosi się, że przedsiębiorstwo, które nie wykazało, że utraciło płynność finansową i nadal funkcjonuje w obrocie gospodarczym, nawet pomimo trudności finansowych, powinno partycypować w kosztach postępowania sądowego (vide postanowienie NSA z 1 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OZ 208/08). Dlatego osoba prawna oraz inna organizacja nieposiadająca osobowości prawnej nie może powoływać się tylko na to, że aktualnie nie dysponuje środkami na poniesienie kosztów sądowych, lecz musi także wykazać, że nie ma ich, mimo iż podjęła wszelkie niezbędne działania, by zdobyć fundusze na pokrycie wydatków (vide postanowienie NSA z 29 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 191/11).
Reasumując, stwierdzić należy, iż skarżąca nie wykazała, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.