Uzasadnienie
Cudzoziemiec P. H., obywatel [...] działając przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł, za pośrednictwem organu skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] marca 2009r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] sierpnia 2008r. nr [...], w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.
Pełnomocnik cudzoziemca, w treści skargi zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek swój oparł na treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), motywując go ustawową przesłanką, iż wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wskazał ponadto, iż skarżący otrzymał zezwolenie na pracę na terytorium RP do roku 2011, z tego względu wydalenie z terytorium RP zainteresowanego, będzie jednocześnie najbardziej dotkliwą karą dla niego, pociągnie dla niego negatywne skutki, takie jak utrata pracy oraz wpisanie na okres 3 lat do wykazu cudzoziemców niepożądanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powyższego wynika, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest zatem każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające m.in. na działaniu, zaniechaniu określonego działania.
W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] marca 2009r. utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] sierpnia 2008 r. orzekającą o wydaleniu cudzoziemca z terytorium RP. Zaskarżona decyzja jest więc tego typu decyzją, która nadaje się do wykonania.
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu tylko częściowo jest oparty na zasadzie skargowości. Zasada ta obowiązuje jedynie w zakresie wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Natomiast Sąd ma obowiązek uwzględniać z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności zaskarżonych do Sądu (postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005r. sygn. akt II OZ 155/05, Lex nr 150211).
Zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji zobowiązującą skarżącego do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie do 14 dni od dnia otrzymania zaskarżonej decyzji. Wskazać należy, że wyjazd cudzoziemca z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd pozbawia go nie tylko możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, ale także sprawia, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona cudzoziemcowi ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2005 r., sygn. akt II OZ 1330/05 niepublikowane). Zatem, za udzieleniem skarżącemu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego, przemawiają standardy rzetelnej procedury i realizacja prawa do sądu.
Powołana przez pełnomocnika skarżącego obawa przed utratą zatrudnienia przez cudzoziemca nie jest okolicznością, która może przemawiać za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazać należy, że zaskarżona decyzja nie jest aktem, który kreuje następstwa prawne obejmujące rozwiązanie umowy o pracę. Z kolei utrata prawa do wykonywania pracy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wiąże się, między innymi, z upływem okresu ważności wizy, zezwolenia na zamieszkiwanie na czas oznaczony lub innego dokumentu uprawniającego do przebywania na terytorium RP. Zatem ani pracodawca ani pracownik nie mogą mieć usprawiedliwionych prawnie oczekiwań, co do tego, że umowę o pracę będzie można realizować po utracie ważności dotychczasowego tytułu pobytowego.
W ocenie Sądu za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji nie mogą przemawiać także obawy wnioskodawcy związane z wpisaniem do właściwego wykazu cudzoziemców niepożądanych. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o prezentowaną argumentację pełnomocnika kolidowałoby z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.)
Sąd może, co w przedmiotowej sprawie uczynił, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zatem na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.