Uzasadnienie
Pismem z 27 stycznia 2010 r. skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] grudnia 2009 r. Do skargi dołączono pismo narzeczonej skarżącego, w którym wnosi ona o doręczanie korespondencji dla skarżącego na adres I. P., która reprezentowała skarżącego w postępowaniu administracyjnym. W piśmie zawarto również informację, że skarżący został wydalony z terytorium Polski.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 70 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.], strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadomić sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany. O powyższym obowiązku sąd jest obowiązany pouczyć stronę przy pierwszym doręczeniu. Takiego pouczenia skarżącemu jednak nie doręczono, gdyż z dołączonego do skargi pisma wynika, że został on z terytorium Polski wydalony i nie przebywa pod podanym w skardze adresem.
Skarżący nie wskazał swojego nowego adresu ani nie ustanowił pełnomocnika do doręczeń. Wniosek narzeczonej skarżącego złożony do Sądu o kierowanie korespondencji na adres osoby reprezentującej skarżącego w postępowaniu administracyjnym nie mógł natomiast odnieść pożądanego skutku. Nie może ona bowiem reprezentować skarżącego w postępowaniu przed sądem administracyjnym z uwagi na treść art. 35 §1 p.p.s.a., który wyklucza reprezentowanie strony przez osoby pozostające ze stroną w faktycznym pożyciu – konkubinacie.
W myśl art. 125 § 1 pkt 3 cyt. ustawy, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego nie można nadać sprawie dalszego biegu.
W tej sytuacji na podstawie art. 125 §1 pkt 3 i art. 131 cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.