Uzasadnienie
G. Z. wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się z prac dorywczych. Wnioskodawca oświadczył, iż nie posiada nieruchomości, oszczędności i przedmiotów wartościowych. W dodatkowym oświadczeniu z 25 czerwca 2012 r. wskazał, że miesięcznie uzyskuje dochody w wysokości 1.200 zł i za wynajem mieszkania płaci 600 zł. Wyjaśnił, że posiada rachunek z którego nie korzysta od ponad roku oraz że nie posiada wyciągów z tego rachunku i dokumentów potwierdzających dochody z pracy dorywczej. Oświadczył również, że nie posiada oszczędności i lokat oraz nie płaci obecnie alimentów, które są wypłacane są przez Centrum Świadczeń Socjalnych. Do pisma załączył zawiadomienie Prezydenta Miasta [...] z [...] lutego 2012r. dotyczące przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz dzieci skarżącego.
Postanowieniem z dnia 3 lipca 2012 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując w uzasadnieniu, iż wnioskodawca wezwany do złożenia dodatkowego oświadczenia nie wykonał go należycie, bowiem nie nadesłał wyciągów z posiadanego rachunku bankowego.
W sprzeciwie z dnia 6 sierpnia 2012 r. wnioskodawca wskazał, iż posiadany rachunek bankowy jest od wielu lat nieużywany, nie otrzymuje również wyciągów z tego rachunku. Do pisma załączył zaświadczenie banku z dnia 6 sierpnia 2012 r., z którego wynika, iż wnioskodawca stawił się w siedzibie banku, jednakże nie wydano mu zaświadczenia o stanie rachunku z uwagi na brak aktualnego dokumentu identyfikacyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Na wstępie zaznaczyć należy, iż zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270), dalej p.p.s.a. – wniesienie sprzeciwu na zarządzenie referendarza sądowego skutkuje tym, iż traci ono moc a wniosek skarżacego podlega ponownemu rozpatrzeniu.
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a.).
Sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Przede wszystkim cudzoziemiec nie posiada stałego i wystarczającego źródła dochodów, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym. Odnosząc się do braku wyciągów z rachunku bankowego wskazać należy, iż nie jest to okoliczność, która mogłaby przemawiać za odmową udzielenia prawa pomocy, bowiem przypuszczać można, iż nawet gdyby skarżący zgromadził jakiekolwiek środki na posiadanym rachunku, podlegałyby one zajęciu na poczet wypłacanych zaliczek alimentacyjnych. Już sam fakt, iż wnioskodawcy jest uznany za dłużnika alimentacyjnego (stosownie do odpowiednich regulacji) przemawia za tym, iż nie posiada on wystarczających środków finansowych na regulowanie ciążących na nim zobowiązań.
Zatem sytuacja w jakiej się znalazł, ze względu na okoliczności życiowe, przemawia za przyjęciem, iż należy on do osób o ograniczonych środkach do życia, dla których poniesienie kosztów sądowych spowodowałoby uszczerbek w środkach koniecznego utrzymania.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 254 § 1 i art. 260 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.