Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 lipca 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.
Pismem z dnia [..] 2017 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała o wyznaczeniu pełnomocnika dla skarżącego w osobie adwokat P. M. Wyznaczony pełnomocnik sporządził w dniu [...] 2017 r. opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Pismem z dnia [...] 2017 r. skarżący wystąpił o ustanowienie innego pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia skargi kasacyjnej, podnosząc w uzasadnieniu, iż wyznaczony pełnomocnik – adwokat P. M. – odmówiła mu sporządzenia skargi kasacyjnej. Do pisma załączył wniosek sporządzony na urzędowym formularzu PPF z dnia [...] 2017 r.
Zarządzeniem z dnia [...] 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, iż opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została sporządzona przez adwokat P. M. z zachowaniem zasad należytej staranności. Odpis tej opinii przesłano skarżącemu wraz z pouczenie, iż termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika z wyboru biegnie od dnia jej doręczenia.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Wskazać należy, iż postanowieniem z dnia [...] 2017 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowienie to stało się prawomocne i nie zostało w późniejszym czasie uchylone ani zmienione. W sprawie nie zapadło również postanowienie o cofnięciu skarżącemu przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.
Wobec powyższego stwierdzić należało, iż skoro skarżący jest w niniejszej sprawie reprezentowany przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu – w osobie adwokat P. M. – to rozpoznanie kolejnego wniosku skarżącego o tożsamym zakresie stało się zbędne, co implikuje obowiązek umorzenia postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy w tym zakresie.
Końcowo wskazać należy, iż zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem orzecznictwa, strona nie może skutecznie domagać się ustanowienia kolejnego pełnomocnika, w sytuacji gdy jej prawo w tym zakresie zostało już skonsumowane prawomocnym postanowieniem o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Wyznaczenie przez ORA adwokata z urzędu i sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stanowiło wykonanie wydanego w sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Natomiast sąd (czy też referendarz sądowy) nie ma wpływu na decyzję w zakresie wyznaczenia konkretnego pełnomocnika przez organy samorządu adwokackiego. Tym bardziej zatem nie może wnioskować do tegoż organu o zmianę pełnomocnika w sytuacji, gdy stronie nie odpowiada sposób reprezentowania jej przez pełnomocnika. Rola sądu w tym zakresie kończy się, zgodnie z art. 253 p.p.s.a. do wystąpienia do właściwej okręgowo rady adwokackiej o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu (por. postanowienie NSA z dnia 27 maja 2010 r. o sygn. akt II FZ 235/10; dostępne w internetowej bazie orzeczeń po adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl) Natomiast przepisy p.p.s.a. przewidują tylko jedną sytuację, w której sąd zawiadamia właściwą ORA, to jest w razie stwierdzenia, że opinia o barku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została sporządzona przez wyznaczonego pełnomocnika bez zachowania zasad należytej staranności.
Wówczas, zgodnie z art. 177 § 5 p.p.s.a., właściwa ORA wyznacza innego pełnomocnika dla strony. W niniejszej sprawie sytuacja taka nie wystąpiła, bowiem zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, iż opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została sporządzona przez adwokat Patrycję Mróz z zachowaniem zasad należytej staranności.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 § 1 w zw. art. 249a p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.