Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał mocy własne postanowienie z dnia [...] sierpnia 2003 r., którym obciążył Z. M. kosztami opinii sporządzonej przez biegłego, określającej procentowy stopień uszkodzeń pojazdu samochodowego, zgłoszonego przez skarżącego do procedury dopuszczenia do obrotu zgłoszeniem celnym z dnia [...].03.2000 r. W podstawie prawnej Dyrektor Izby Celnej powołał przepis art. 233 § 1 pkt 1, art. 239, art. 267 § 1 pkt 4 i 5 lt c) Ordynacji podatkowej oraz art. 262, 74 § 4 oraz 1621 ustawy z 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (Dz.U. nr 75 z 2001 r., poz. 802 ze zm.). W uzasadnieniu podniesiono, że w myśl art. 70 § 1 Kodeksu celnego, po przyjęciu zgłoszenia celnego organ celny może przystąpić do jego weryfikacji, polegającej w szczególności na kontroli zgłoszenia celnego i załączonych do niego dokumentów oraz rewizji celnej towarów z możliwością pobrania próbek w celu przeprowadzenia ich dalszej analizy lub dokładniejszej kontroli.
Jeżeli w wyniku wykonanych badań i analiz stwierdzono, że towar został zgłoszony nieprawidłowo, koszty związane z przeprowadzeniem badań i analiz ponosi zgłaszający (art. 71 § 4 Kc). Przeprowadzone przez organy celne w niniejszej sprawie postępowanie wykazało, że zgłoszenie celne z dnia [...].03.2000 r. było nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej. Ponieważ dołączona do zgłoszenia celnego umowa sprzedaży była niewiarygodna a opinia techniczna niekompletna, organy celne zmuszone były ustalić procentowy stopień zużycia samochodu, aby okreslić rzeczywistą wartość pojazdu. Takiej oceny mógł dokonać wyłącznie biegły rzeczoznawca. Koszty wydania tej opinii obciążają zgłaszającego.
W skardze na powyższe postanowienie skarżący zarzucił organom celnym zwłokę w rozpoznaniu sprawy a także naruszenie przepisu art. 190 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej poprzez pozbawienie skarżącego prawa do udziału w przeprowadzeniu dowodu. Wskazał także na błędne oznaczenie pojazdu w przedmiotowej opinii. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko i argumentację podniesione w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna, gdyż postanowienie zapadło z naruszeniem prawa. Przede wszystkim w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania, organ celny nie przedłożył rachunku, w oparciu o który obciążono skarżącego kosztami sporządzenia opinii, co uniemożliwia Sądowi prawidłowość działania organów celnych w tym zakresie. Zarzut zawyżonych kosztów sporządzenia opinii skarżący zgłosił w zażaleniu na postanowienie wydane przez Dyrektora Izby Celnej w pierwszej instancji. Jednocześnie skarżący przedłożył rachunek za sporządzenie opinii przez rzeczoznawcę P. w K., dotyczący tego samego pojazdu, opiewający na kwotę czterokrotnie niższą niż kwota, którą został obciążony przez organy celne. Dyrektor Izby Celnej rozpatrując zażalenie nie odniósł się do zarzutu zawyżenia kosztów sporządzenia opinii.
Nie ustosunkowano się także do kolejnego zarzutu podniesionego w zażaleniu, że przedłożona przez skarżącego opinia z dnia [...].02.2003 r. określała procentowo uszkodzenia i braki pojazdu samochodowego objętego zgłoszeniem z [...].03.2000 r. Po uruchomieniu postępowania weryfikacyjnego skarżący przesłał do organów prowadzących postępowanie dwie opinie sporządzone przez biegłych rzeczoznawców, dotyczące sprowadzonego pojazdu: jedną sporządzoną [...].03.2000 r. (przesłana w dniu [...].01.2003 r.) i drugą - z dnia [...].02.2003 r. załączoną do odwołania od decyzji wymiarowej. Druga opinia, sporządzona przez rzeczoznawcę P. w K., określała procentowe zniszczenie poszczególnych części pojazdu. Organ celny pominął ustalenia wynikające z tej opinii i zlecił przeprowadzenie kolejnej opinii, która wydana została przez Z. Sp. z o.o. w W. w dniu [...].06.2003 r. W ocenie Sądu, jeśli organ celny miał wątpliwości co do czytelności opinii bądź dokonanych w niej ustaleń, powinien wystąpić do biegłego, który opinię sporządził, o wyjaśnienie wątpliwości. Wystąpienie o kolejną opinię i obciążenie kosztami jej sporządzenia skarżącego, nie było w ocenie Sądu zasadne.
W tej sytuacji Sąd stwierdza, że organy celne naruszyły w niniejszej sprawie przepisy postępowania skutkujące wadliwością rozstrzygnięć, dlatego opierając się na treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.