Uzasadnienie
M. S. (dalej: "skarżąca") wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
W uzasadnieniu wniosku oświadczyła, że ubiega się o nadanie statusu uchodźcy w Polsce, nie ma prawa do pracy, a podstawa utrzymania ośmioosobowej rodziny jest świadczenie pieniężne otrzymywane w ramach procedury uchodźczej, w łącznej kwocie 2180 zł.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "p.p.s.a", Sąd może - na wniosek strony - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek jest zasadny w całości. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim ta okoliczność, iż skarżąca pozostaje na utrzymaniu państwa polskiego i podstawą jej utrzymania jest świadczenie przyznawane w związku z trwającą procedurą uchodźczą. Skarżąca nie posiada jakichkolwiek środków pieniężnych na pokrycie kosztów sądowych oraz profesjonalnego pełnomocnika.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.