Uzasadnienie
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy A.S. (dalej: "Skarżący" lub "Strona") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi z żoną, córką i synem, posiada nieruchomość rolną o pow. 5,64 ha. Nieruchomość rolna jest obciążona hipoteką w kwocie 115.000 zł. W rubryce nr 10 wniosku oświadczył, iż osiąga miesięczny dochód w wysokości 1.510,27 zł z gospodarstwa rolnego. Rodzinie jest wypłacany zasiłek rodzinny w wysokości 183 zł. Rodzina mieszka w domu należącym do rodziców Skarżącego. Skarżący współuczestniczy w kosztach utrzymania i ponosi wydatki z tytułu opłaty za energię elektryczną i gaz (200 zł), opłaca składki KRUS (504 zł kwartalnie), opłaca podatek rolny (139 zł kwartalnie). Ponadto przeznacza miesięcznie 900 zł na obsługę kredytów pobranych na rozwój gospodarstwa.
W dodatkowym oświadczeniu z dnia 5 maja 2015 r. Skarżący oświadczył, że nie posiada faktur i rachunków dokumentujących dochody uzyskiwane z gospodarstwa rolnego, w 2013 r. uzyskał dochód z prowadzonego gospodarstwa w wysokości 18.124,47 zł. Opisując zadłużenie wskazał kwotę 25.146,10 zł, w celu wyegzekwowania której jest prowadzona egzekucja, ponadto spłaca kredyt w wysokości 100.000 zł (10.000 zł rocznie, około 900 zł miesięcznie), wskazał również zaległość w podatku rolnym (139 zł) oraz składkach KRUS – 624 zł. Skarżący wyjaśnił również, że rodzina korzysta z pomocy społecznej, a przysługujące dopłaty rolnicze zajmuje organ egzekucyjny w związku z prowadzoną egzekucją.
Do pisma Skarżący załączył wyciąg z rachunku bankowego, umowę restrukturyzacyjną (zobowiązań kredytowych dłużnika), decyzję w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za lata 2014 - 2015, zaświadczenie o wysokości dochodu z gospodarstwa rolnego w 2013 r., decyzję o przyznaniu zasiłku rodzinnego, tytuły wykonawcze oraz faktury dokumentujące wydatki i koszty.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej " p.p.s.a", Sąd może - na wniosek strony złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 pkt 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi.
W myśl art. 245 § 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Częściowe zwolnienie od opłat i wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze powołane regulacje prawne, jak i stan faktyczny sprawy zasadne jest przyznanie Skarżącemu prawa pomocy, poprzez jego zwolnienie od kosztów sądowych, wykazał on bowiem, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie oraz rodziny.
Według oświadczeń Skarżącego jedynym dochodem czteroosobowej rodziny jest dochód z gospodarstwa rolnego w wysokości 1.510,27 zł. Jest to gospodarstwo nastawione przede wszystkim na produkcję zboża oraz ziemniaków. Skarżący prowadzi gospodarstwo rolne z żoną, małżonkowie wychowują dwoje uczących się dzieci. Z uwagi na trudną sytuację finansową decyzją z 21 października 2014 r. żonie Skarżącego przyznano zasiłki rodzinne na dzieci (łącznie 306 zł) wskazując, że dochód na jednego członka rodziny wynosi 377,57 zł, a więc jest niższy od dochodu "progowego" przyjętego do ustalenia prawa do zasiłku w wysokości 574 zł. Z przedstawionego wyciągu z rachunku bankowego wynika saldo dodatnie w wysokości 36 zł. W związku z trudnościami w spłacie zobowiązań kredytowych bank w dniu 20 maja 2014 r. podpisał, ze Skarżącym umowę restrukturyzacyjną rozkładając spłatę zadłużenia w wysokości 100.000 zł na dziesięć lat. Zgodnie z umową Skarżący zobowiązał się do stopniowej spłaty zadłużenia w kwocie 10.000 zł rocznie.
Biorąc pod uwagę sytuację finansową Skarżącego i jego rodziny, przede wysokość miesięcznego dochodu i koszty utrzymania czteroosobowego gospodarstwa domowego, należy stwierdzić, że Skarżący wykazał należycie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.