Uzasadnienie
Spółka z o.o. [...] z siedzibą w K. W. zawarła w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] lutego 2017 r. o numerze [...].
Uzasadniając wniosek wskazano, iż zaskarżona decyzja o odmowie zatwierdzenia zmiany do planu uznania może spowodować, iż organy administracyjne przyjmą, że wstępnie uznana grupa nie wykonała planu (w dotychczasowej wersji), co implikować będzie wydanie decyzji o cofnięciu wstępnego uznania i odpowiednio o braku uznania skarżącej Spółki za organizację producentów. Z kolei takie rozstrzygnięcia wiązać będą się z obowiązkiem zwrotu wsparcia udzielonego Spółce w okresie 5 lat trwania wstępnego uznania grupy, co może przyczynić się do zaprzestania prowadzenia działalności, a nawet do upadłości skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Zaznaczyć należy, iż przesłanką niezbędną przyznania ochrony tymczasowej jest możliwość wykonania aktu, którego dotyczy wniosek. Wstrzymanie wykonania jest bowiem bezprzedmiotowe, gdy akt nie podlega w ogóle wykonaniu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122). Nie każdy więc akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych.
Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. PWN, Warszawa 1996, s. 147).
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję o odmowie zatwierdzenia zmiany do planu dochodzenia do uznania wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw. Należy zatem podkreślić, że ani zaskarżona decyzja, ani decyzja ją poprzedzająca, nie nakładają na stronę skarżącą żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Orzeczenia te nie posiadają zatem cech wykonalności, nie powodują powstania żadnych nowych skutków w sferze interesu prawnego strony, nie nakładają na stronę skarżącą nowych praw lub obowiązków, które podlegałyby wykonaniu. Brak przymiotu wykonalności uniemożliwia z kolei wstrzymania ich wykonania.
Tym samym wniosek strony nie mógł zostać uwzględniony (por. także postanowienie WSA w Warszawie z dnia 20 stycznia 2017 r. o sygn. akt V SA/Wa 2868/16; dostępne w internetowej bazie pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tych warunkach, biorąc pod uwagę, że przepisy p.p.s.a. nie dają podstawy od odrzucenia wniosku jako niedopuszczalnego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.