Uzasadnienie
W dniu 26 lutego 2016 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika strony skarżącej w którym wniósł o sprostowanie i wskazanie decyzji, której dotyczy wyrok Sądu z dnia 17 grudnia 2015 r. Pełnomocnik wskazał, że w sentencji wyroku podana jest decyzja z dnia [...] nr [...], natomiast treść uzasadnienia odnosi się do decyzji z dnia [...] nr [...].
Pełnomocnik poinformował, iż przeciwko Spółce F. nie toczy się postępowanie dotyczące decyzji nr [...], zaś postępowanie dotyczące decyzji nr [...] zostało zarejestrowane przez Sąd pod sygnatura akt VI SA/Wa 4062/14.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie wadliwości orzeczenia przez nadanie orzeczeniu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić, do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia (zob. postanowienie NSA z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt II FSK 445/09).
Wykładnia gramatyczna wymienionego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami.
W przedmiotowej sprawie, nie ulega wątpliwości, że w komparycji wyroku z dnia 17 grudnia 2015 r. oraz w protokole rozprawy z dnia 17 grudnia 2015 r. pojawiła się oczywista omyłka pisarska polegająca na błędnym wpisaniu numeru decyzji wydanej przez organ i zaskarżonej przez stronę skarżącą do Sądu.
Ze skargi wniesionej do Sądu, z odpowiedzi na skargę udzielonej przez organ, z uzasadnienia wyroku, jak i z akt sprawy bezspornie wynika, że skarga została wniesiona do Sądu na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia na F. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] katy pieniężnej za urządzanie gier na automatach o niskich wygranych bez zezwolenia w okresie lipiec 2012 r. Skarga została pierwotnie zarejestrowana w Wydziale VI pod sygn. akt VI SA/Wa 4062/14, a następnie na podstawie § 5 pkt 6 Zarządzenia nr 12 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2014 r. przekazana według właściwości do Wydziału V tutejszego Sądu, gdzie została zarejestrowana pod sygnaturą akt V SA/Wa 789/15.
W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.