Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie, że wpisu należy dokonać w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone skarżącemu w dniu 9 maja 2017 r. (k. 21 akt sądowych). Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem w dniu 16 maja 2017 r.
W związku z nieuiszczeniem wpisu w ww. terminie, Sąd postanowieniem z dnia 21 czerwca 2017 r. odrzucił skargę. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 4 lipca 2017 r. (k. 41 akt sądowych).
Pismem z dnia 6 lipca 2017 r. skarżący poinformował, że tego samego dnia uiścił wpis w żądanej przez Sąd kwocie. Wskazał, że opóźnienie było spowodowane brakiem pieniędzy. Następnie skarżący na wezwanie Sądu wyjaśnił, że pismo z dnia 6 lipca 2017 r. stanowi wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Dokonywanie czynności przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym ograniczone jest w przeważającej części terminami procesowymi. Mają one służyć m.in. zdyscyplinowaniu, zdynamizowaniu postępowania, jak również potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie i stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Uchybienie terminu wywołuje skutek prawny w płaszczyźnie procesowej, prowadząc do bezskuteczności podjętej czynności, o czym stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 1369), dalej: p.p.s.a.
Od negatywnych skutków uchybienia terminu strona może bronić się wyłącznie poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Na podstawie dyspozycji przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia o przywróceniu terminu, jeżeli strona wykaże, że w okresie, w którym powinna dokonać czynności w postępowaniu sądowym, nie dokonała jej bez swojej winy.
Przypomnieć należy, że przywrócenie terminu może nastąpić wyjątkowo, a zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą przy ocenie przesłanki braku winy należy brać pod uwagę kryterium starannego działania wymaganego od osoby należycie dbającej o swoje interesy (por. m. in. postanowienie SN z dnia 14.01.1972 r., sygn. III CRN 448/71, publ. OSP 1972 nr 7 poz. 144; postanowienie SN z dnia 12.01.1999 r., sygn. II UKN 667/98, publ. OSNP-wkł. 1999 nr 8 poz. 6). W przypadku, gdy strona uchybiając terminowi dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, dokonana przez nią czynność pozostanie bezskuteczna, ponieważ przywrócenie terminu nie będzie w tej sytuacji dopuszczalne (por. postanowienie SN z dnia 29.10.1999 r., sygn. I CKN 556/98, LEX nr 50702; postanowienie NSA z dnia 22.11.1999 r., sygn. III SA 7804/98, nie publ.).
Przyjmując powyższe za punkt wyjścia, nie można było uznać, iż skarżący nie ponosi winy uchybieniu terminu. Z treści wniosku wynika, iż powodem nieuiszczenia w terminie wpisu od skargi był brak środków finansowych w terminie otwartym dla jego uiszczenia. Okoliczność ta nie może być w ocenie Sądu podstawą uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Brak środków finansowych na pokrycie kosztów sądowych mógł bowiem stanowić podstawę do ubiegania się o przyznanie prawa pomocy - art. 243-246 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 886/10; z dnia 6 grudnia 2006 r., sygn. akt II FZ 752/06, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Dodać należy, że w pouczeniu dołączonym do wezwania do uiszczenia wpisu od skargi skarżący został poinformowany o możliwości złożenia takiego wniosku (pkt. 5 pouczenia).
Podsumowując wskazać należy, że analiza przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi prowadzi do konkluzji, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżący nie uprawdopodobnił przesłanki braku winy w uchybieniu terminu.
Mając powyższe na względzie – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał wniosek o przywrócenie terminu za nieuzasadniony i w oparciu o treść art. 86 § 1 p.p.s.a. – orzekł jak w w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy (pkt 2 sentencji).