Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez L. K. jest decyzja Prezesa Agencji Rynku Rolnego, nr [...], z dnia [...] listopada 2008 r. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w B., nr [...], z dnia [...] października 2008 r. w przedmiocie odmowy cofnięcia indywidualnej ilości referencyjnej i odmowie przyznania rekompensaty.
Stan faktyczny sprawy jest następujący:
W dniu 12 czerwca 2008 r. Skarżący złożył wniosek o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej.
Oświadczeniem z dnia 4 września 2008 r. wnioskodawca cofnął wniosek o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej.
W wyniku wycofania wniosku Dyrektor OT ARR w B. decyzją, nr [...] z dnia [...] października 2008r. umorzył postępowanie zainicjowane wnioskiem o przyznanie kwoty indywidualnej z krajowej rezerwy kwoty krajowej.
W dniu 4 września 2008 r. Skarżący złożył wniosek o przyznanie rekompensaty.
Dyrektor OT ARR w B. w dniu [...] października 2008 r. wydał decyzję nr [...] o odmowie cofnięcia indywidualnej ilości referencyjnej i przyznania rekompensaty powołując się na art. 23 c ust. 8 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. z 2005r. Nr 244, poz. 2081 z późn. zm.) stanowiący, iż dostawca hurtowy lub dostawca bezpośredni, który w danym roku złożył wniosek o przyznanie kwoty indywidualnej z krajowej rezerwy, nie może ubiegać się o przyznanie rekompensaty.
W dniu 27 października 2008 r. Skarżący złożył odwołanie od powyższej decyzji, w którym podkreślił, iż wycofał wniosek o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej.
Organ odwoławczy, nie widząc podstaw do zmiany zaskarżonego rozstrzygnięcia - decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2008r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Skarżący L. K. w dniu 18 grudnia 2008 r. wniósł od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zarzucając naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść decyzji poprzez naruszenie swobodnej oceny dowodów i nieuwzględnienie okoliczności faktycznych w konsekwencji wnosił o uchylenie decyzji Prezesa ARR w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Rynku Rolnego podtrzymał argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Sądy administracyjne, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 – dalej "p.p.s.a"), w którym wskazano, iż sądy stosują środki określone w ustawie.
Działając w powyższych ramach Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga jest zasadna, co skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji.
W ocenie Sądu, rozumienie art. 23 c ust. 8 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych przyjęte przez organy zarówno I jak i II instancji jest błędne. Artykuł ten stanowi: "Jeżeli w danym roku kwotowym dostawca hurtowy lub dostawca bezpośredni złożył wniosek o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy, nie może ubiegać się o przyznanie rekompensaty, o której mowa w art. 23 a ust. 1, w tym roku kwotowym." W myśl art. 63 § 1. k.p.a. podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) mogą być wnoszone pisemnie, telegraficznie lub za pomocą dalekopisu, telefaksu, poczty elektronicznej albo za pomocą formularza umieszczonego na stronie internetowej właściwego organu administracji publicznej, umożliwiającego wprowadzenie danych do systemu teleinformatycznego tego organu, a także ustnie do protokołu.
Natomiast § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych. Oświadczenie Skarżącego w sprawie cofnięcia wniosku o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z rezerwy krajowej spełniało wymogi zawarte w ww. przepisach. Ponadto, cofniecie wniosku nastąpiło w sposób wyraźny, a wola Skarżącego została przez niego wyrażona, czyli ujawniona na zewnątrz (uzewnętrzniona) skutecznie. Pojęcie oświadczenia woli jest szeroko opisane w doktrynie i orzecznictwie prawa cywilnego.
Należy przede wszystkim zwrócić uwagę na art. 60 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. kodeks cywilny (Dz.U. z 1964r., Nr 16, poz. 93 z późn. zm.), w świetle którego z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, wola osoby dokonującej czynności prawnej może być wyrażona przez każde zachowanie się tej osoby, które ujawnia jej wolę w sposób dostateczny. Respektując cofniecie wniosku, Dyrektor OT ARR w dniu [...] października 2008 r. wydał decyzję w sprawie umorzenia postępowania w przedmiocie przyznania indywidualnej ilości referencyjnej z rezerwy krajowej wszczętego wnioskiem strony z dnia 23 czerwca 2008 r.
Oznacza to, że stronie nie można przypisać złożenia wniosku o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej w rozumieniu art. 23 c ust.
8. A zatem w stanie faktycznym, wobec skutecznego cofnięcia przez skarżącego wniosku o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z rezerwy krajowej organy obu instancji błędnie zastosowały art. 23 c ust. 8 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych. W konsekwencji organ nie rozpoznał merytorycznie wniosku strony z dnia 4 września 2008 r. o przyznaniu rekompensaty, co winien uczynić w toku ponownego rozpoznania sprawy.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.