Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez S. L. (dalej: "Strona", "Skarżący") jest rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "organ") z [...] marca 2018 r., nr [...], którym odmówiono przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych.
Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym.
W dniu 27 października 2017 r. Skarżący zwrócił się z wnioskiem o przyznanie pomocy na "Inwestycje w gospodarstwach położonych na obszarach Natura 2000" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.
W piśmie z dnia [...] marca 2018 r. organ poinformował Stronę o odmowie przyznania pomocy z uwagi na niespełnienie warunków z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 lipca 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Inwestycje w gospodarstwach położonych na obszarach Natura 2000" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r. poz. 1469) – dalej jako: "rozporządzenie wykonawcze". W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że na podstawie danych z wniosku i dokumentów złożonych w dniu 27 października 2017 r. oraz danych zawartych w systemie identyfikacji działek rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, ustalono, iż Strona nie spełnia warunków przyznania pomocy, tj. nie jest posiadaczem gospodarstwa, w którym łączna powierzchnia trwałych użytków zielonych (TUZ) i pastwisk trwałych w rozumieniu rozporządzenia wykonawczego wynosi co najmniej 1 ha.
W skardze na powyższe rozstrzygnięcie Skarżący wniósł o jego uchylenie i ponowne rozpatrzenie sprawy. Do skargi dołączono wypis z aktu notarialnego (Repertorium A Nr [...]) umowy darowizny z dnia 25 października 2017 r., przenoszącej na rzecz Skarżącego własność działki o numerze ewidencyjnym 41/1.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu.
W piśmie procesowym z dnia 19 czerwca 2018 r. (data nadania) Skarżący wskazał, że rozstrzygnięcie organu zostało wydane w oparciu o błędne ustalenia faktyczne co do maksymalnego obszaru kwalifikowalnego, który określony został w systemie identyfikacji działek rolnych (LPIS) i o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie pomocy (Dz.U. z 2017 r., poz. 1853). Skarżący zauważył przy tym, iż organ przyznał, że pozyskał dane ujawnione w systemie LPIS w dniu 28 września 2017 r. Natomiast dane dotyczące wektorowych granic oraz powierzchni, o których mowa w art. 9a ust. 1 ww. ustawy w ocenie Skarżącego świadczą, że spełnił on warunki do otrzymania pomocy, tj. był posiadaczem gospodarstwa, w którym łączna powierzchnia TUZ na obszarze Natura 2000 wynosiła 1 ha. Do pisma Skarżący dołączył zaświadczenie nr [...] z dnia 14 czerwca 2018 r. wystawione przez Biuro Powiatowe ARiMR w K., potwierdzające, że maksymalny kwalifikowalny obszar TUZ działki 41/1 wynosi 1,03 ha.
Skarżący dołączył również wydruk wniosku o przyznanie płatności na rok 2018 r., w którym zadeklarował działkę 41/1, na której znajdują się trwałe użytki zielone o powierzchni wymaganej rozporządzeniem wykonawczym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie jest uzasadniona.
Według art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Zakres kontroli administracyjnej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w art. 3 § 2 pkt 1- 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.); dalej: "p.p.s.a.", akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, na co wskazuje treść art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Kryterium legalności, przewidziane w art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno aktu, jak i czynności z zakresu administracji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 146 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniający skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, uchyla ten akt albo stwierdza bezskuteczność czynności.
Dokonując kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, tj. badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności zarówno z przepisami procesowymi, jak i z normami prawa materialnego, Sąd uznał, że nie narusza ono przepisów prawa materialnego oraz, że przy jego wydawaniu nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.
Stosownie do przepisu art. 35 ust. 1 ustawy z 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r. poz. 562, z późn. zm.) w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14 tej ustawy, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy.
Jednocześnie w art. 35 ust. 2 ww. ustawy zagwarantowano wnioskodawcom prawo do złożenia na takie pismo skargi do sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonym dla aktów lub czynności, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a więc w trybie art. 52 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie Skarżący wnioskował o przyznanie pomocy w ramach działania "Inwestycje w środki trwałe", poddziałanie "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych", typ operacji "Inwestycje w gospodarstwach położonych na obszarach Natura 2000" objętego PROW na lata 2014-2020. Z tego względu w rozpoznawanej sprawie miały zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 lipca 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Inwestycje w gospodarstwach położonych na obszarach Natura 2000" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Zgodnie zaś z § 2 ust. 1 pkt 2 tego rozporządzenia "Pomoc przyznaje się rolnikowi, o którym mowa w art, 17 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz.
UE L 347 z 20.12.2013, str. 487, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1305/2013", jeżeli: w gospodarstwie, którego jest posiadaczem, łączna powierzchnia trwałych użytków zielonych i pastwisk trwałych w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. h rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 608. z późn. zm.), zwanych dalej "trwałymi użytkami zielonymi", położonych na obszarze Natura 2000 w rozumieniu art. 5 pkt 2b ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2016 r. poz. 2134, 2249 i 2260 oraz z 2017 r, poz. 60, 132 i 1074), zwanym dalej "obszarem Natura 2000", wynosi co najmniej 1 ha".
Z powołanych regulacji wynika, że do oceny spełnienia potwierdzenia kryterium dostępności na operacje typu "Inwestycje w gospodarstwach położonych na obszarach Natura 2000" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 brana jest pod uwagę tylko powierzchnia TUZ na obszarze Natura 2000 (zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. h rozporządzenia nr 1307/2013) nie zaś powierzchnia całej działki ewidencyjnej, która jest położona na tym obszarze lub przez którą przebiega częściowo obszar Natura 2000. Jeżeli łącznie wśród gruntów posiadanych przez rolnika jest poniżej 1 ha TUZ na obszarze Natura 2000 nie można uznać, iż kryterium dostępu do pomocy określone w § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia wykonawczego, zostało spełnione. Równie istotne w niniejszej sprawie jest określenie daty ustalenia powierzchni TUZ położonej na takim obszarze.
Podkreślić należy, że zgodnie z § 14 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego ustalając spełnienie kryteriów określonych w ust. 2 pkt 1-3 uwzględnia się grunty wchodzące w skład gospodarstwa posiadanego przez rolnika w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy wymienione w § 2 ust. 7, z tym że powierzchnię trwałych użytków zielonych położonych na obszarze Natura 2000 ustala się według stanu na dzień, w którym przypada dzień rozpoczęcia terminu składania wniosków o przyznanie pomocy, biorąc pod uwagę dane zawarte w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.
W powyższym kontekście Sąd wskazuje, że Skarżący trafnie zauważa, że ustalenie powierzchni TUZ w przedmiotowej sprawie powinno odbyć się w oparciu o dane zawarte w systemie identyfikacji działek rolnych (LPIS), o których mowa w przepisach ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie pomocy. Skarżący zdaje się jednak nieprecyzyjnie określać datę, według której organ powinien ustalić powierzchnię TUZ położonych na obszarze Natura 2000. Powołuje się bowiem na umowę darowizny działki nr 41/1 z dnia 25 października 2017 r., jak również na zaświadczenie z dnia 14 czerwca 2018 r., które to dokumenty potwierdzają w ocenie Skarżącego, że powierzchnia TUZ położona na obszarze Natura 2000 wynosiła ponad 1 ha, co uprawniało go do uzyskania wnioskowanej pomocy na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia wykonawczego.
W rozpoznawanej sprawie pierwszy dzień rozpoczęcia terminu składania wniosków o przyznanie pomocy w ramach PROW na lata 2014-2020 "Inwestycje w środki trwałe" przypadał na 28 września 2017 r. Z tego względu organ pozyskał bazę danych z systemu LPIS w zakresie powierzchni TUZ na obszarach Natura 2000 właśnie według stanu na ten dzień. Z danych tych wynikało natomiast, że Skarżący nie spełnia warunków przyznania wnioskowanej pomocy, albowiem nie jest posiadaczem gospodarstwa, w którym łączna powierzchnia trwałych użytków zielonych, wymaganych przez § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia wykonawczego, wynosi co najmniej 1 ha – co zostało wprost wskazane w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia z [...] marca 2018 r. Podkreślić należy, że stwierdzonej w ten sposób powierzchni Skarżący w żaden sposób nie podważył, tj. nie wykazywał, że w ww. dacie powierzchnia TUZ w posiadanym gospodarstwie rolnym była większa. Skarżący wszedł w posiadanie działki nr 41/1 w dniu jej nabycia w drodze darowizny, tj. 25 października 2017 r.
W zaistniałym stanie faktycznym organ zobowiązany był uznać, że Skarżący nie spełnił warunków przyznania pomocy określonych w § 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 14 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego, tj. nie był posiadaczem gospodarstwa, w którym łączna powierzchnia TUZ na obszarze Natura 2000 wynosi co najmniej 1 ha.
Mając na uwadze powyższe, zgodnie z art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji wyroku.